CHOROBA DERCUMA

Redakcja Dermatolog.pl, 29 października 2014

Choroba Dercuma – opis

Choroba Dercuma (łac. adipositas dolorosa, adiposis dolorosa) jest rzadką przypadłością, którą wyróżnia obecność mnogich i bolesnych tłuszczaków w tkance podskórnej. Zespół Dercuma 20 razy częściej spotyka się u kobiet – między 45 a 60 r.ż., z przebytą menopauzą oraz z problemem otyłości bądź nadwagi (u pań z prawidłową masą ciała również odnotowano przypadki zachorowań). Wśród mężczyzn choruje 16%.

Opisana po raz pierwszy w 1892 r. przez amerykańskiego neurologa Francisa Xaviera Dercuma, weszła na stałe do podręczników medycznych pod nazwą choroba Dercuma w 1981 r. Jej przyczyny wciąż pozostają niewyjaśnione. Przypuszcza się, że czynnikiem sprawczym schorzenia jest stan zapalny wywoływany przez cytokiny prozapalne – białka uczestniczące w kontroli metabolizmu tłuszczów i glukozy.

Objawy

Powstanie nowych lub powiększenie się istniejących wcześniej guzków to pierwsze symptomy choroby. Zaraz po nich pojawia się ogólne osłabienie, ból oraz postępująca otyłość. Niejednolitość to cecha, jaką odznacza się choroba Dercuma – objawy są bowiem różne, w zależności od typu schorzenia:

  • typ okołostawowy – z podskórnymi, bolesnymi guzami, zajęte stawy kolanowe, biodrowe, rzadziej łokciowe;
  • typ rozlany–uogólniony – z uczuciem rozlanej bolesności, zajęte powierzchnie grzbietowe tułowia, barki, okolice pach, pleców i podeszwy stóp;
  • typ guzkowy – z bolesnością tłuszczaków (0,5-4 cm średnicy) przy ucisku i skupieniem naczyń w ich obrębie.

 

Diagnostyka choroby Dercuma

Obecność tłuszczaków wraz z doznaniami bólowymi to kryteria wystarczające, by dermatolog potwierdził, że to choroba Dercuma. Podręczniki medyczne zalecają jednak bazowanie na 4 kryteriach Brodowskiego z 1994 roku:

  1. bolesne tłuszczaki w tkance podskórnej;
  2. otyłość i wiek pomenopauzalny;
  3. ogólne zmęczenie i osłabienie;
  4. zaburzenia emocjonalne, depresja, objawy neurologiczne, demencja.

 

Leczenie

Gdy u pacjenta zostaje potwierdzona choroba Dercuma, leczenie ma na celu znieść towarzyszący jej ból. W tym celu chorym podaje się przede wszystkim paracetamol. Wykonuje się też wlewy z lidokainą (redukcja bólu na 10 h, a nawet kilka tygodni).

W przypadkach wyraźnej lokalizacji bólu, można pokusić się o zabieg chirurgiczny z wycięciem pojedynczych tłuszczaków powodujących ucisk. Dermatolog może polecić też liposukcję znaną szerzej jako odsysanie tłuszczu. Jednak nie znosi ona trwale objawów, które mogą się nawracać.

Dodatkowo czasem konieczne bywa wsparcie reumatologa, neurologa, a nawet psychologa, gdyż objawom podstawowym mogą towarzyszyć te ze strony innych układów (np. niestabilność emocjonalna, depresja, obrzęki kończyn, zaburzenia pamięci).

Prewencja

Choroba Dercuma raczej nie jest możliwa do uniknięcia drogą odpowiedniej profilaktyki. Jednak z pewnością kontrola wagi i towarzyszący jej zdrowy styl życia to rzecz, o którą należy zadbać. Nieunikniony charakter schorzenia związany jest też z jego uwarunkowaniami genetycznymi – szczególnie wśród członków rodzin dotkniętych chorobami nowotworowymi.

Znajdź dermatologa na skróty

Dermatolog to lekarz specjalista, który zajmuję się w leczeniem skóry, włosów oraz paznokci. Dermatologia to dziedzina medycyny, którą możemy podzielić na dermatologię leczniczą oraz estetyczną. Dermatologia lecznicza, jak sama nazwa wskazuje, skupia się na leczeniu chorób skóry takich jak afta, łuszczyca, czerniak, łysienie, trądzik różowaty, i wiele innych. 

Dermatologia estetyczna skupia się na poprawie kondycji skóry i spowolnieniu procesów starzenia. W dermatologii estetycznej stosuje się preparaty i zabiegi na usuwanie zmarszczek, usuwanie znamion, itp. Często leczenie chorób skóry, takich jak trądzik pospolity, wymaga też wykonania zabiegów estetycznych w celu usunięcia blizn potrądzikowych lub przebarwień skóry. 

Dermatolog specjalizujący się w leczeniu chorób skóry może jednocześnie być specjalistą dermatologii estetycznej lub szeroko pojętej medycyny estetycznej.  Dermatochirurgia zajmuje się usuwaniem chirurgicznym lub laserowym zmian skórnych takich jak różne rodzaje znamion – naskórkowe i melanocytowe, naczyniowe, łojowe i potowe -włókniaki, kurzajki, kaszaki, i inne.