CZYRAK UCHA

Redakcja Dermatolog.pl, 29 października 2014

Czyrak ucha – opis choroby

Czyrak ucha jest jedną z odmian czyraka – ropnego zapalenia mieszka włosowego i gruczołów łojowych z białym czopem martwiczym w części centralnej. Powstanie czyraka w tej okolicy może być konsekwencją urazów skóry ucha (wskutek zbyt energicznego czyszczenia kanału słuchowego lub drapania się), zatkanych porów bądź wrośniętych włosków. Czyrak ucha to bezpośrednia konsekwencja zainfekowania tamtejszych mieszków włosowych bakterią (gronkowiec złośliwy). Rozwojowi infekcji sprzyja także niedożywienie, obniżona odporność organizmu i przewlekłe choroby typu cukrzyca, nowotwór czy niewydolność nerek.

 

Objawy

Czyrak ucha powstaje jak inne czyraki – od bolesnego, żywo-czerwonego nacieku na początku przez uwidocznienie się guza aż po wyłonienie się białego lub żółtawego, ropnego czopa na szczycie zmiany skórnej. Jego pęknięcie zapoczątkowuje gojenie się rany i ustąpienie czyraka. Chorzy zgłaszają również dolegliwości bólowe opisywane jako silny, pulsujący ból ucha, promieniujący do okolic skroni, oczodołów i szczęki. Czyrak może objawiać się też podwyższoną temperaturą ciała, powiększeniem węzłów chłonnych, dreszczami i ogólnym stanem zmęczenia powodowanym infekcją bakteryjną.

 

Diagnostyka

By zdiagnozować czyrak ucha, dermatolog bazuje przede wszystkim na wywiadzie z pacjentem i badaniu fizykalnym. Zmiany skórne towarzyszące temu schorzeniu są bowiem na tyle typowe, że z łatwością można je odróżnić od innych dermatoz. Ważne jest jednak upewnienie się, czy za czyrakiem ucha nie kryją się inne, poważne choroby ogólnoustrojowe będące bezpośrednią przyczyną jego powstania.

 

Leczenie

Jeśli u pacjenta występuje pojedynczy czyrak ucha, leczenie polega na  okładaniu zmiany skórnej kompresami ichtiolowymi w oczekiwaniu na pełne wybudowanie się czopa. Gdy to nastąpi, czop zwykle nacina się chirurgicznie. By przyspieszyć gojenie się rany, dermatolog zaleci smarowanie skóry otaczającej krater maścią z antybiotykiem. Natomiast w przypadku większej ilości czyraków antybiotyki włącza się już na początku leczenia wraz z preparatami wzmacniającymi odporność. Nawet pojedynczej zmiany skórnej tego typu nie można bagatelizować, gdyż czyrak ucha może prowadzić do groźnych powikłań, jak posocznica, zapalenie otrzewnej czy zapalenie szpiku.

 

Prewencja

Przede wszystkim należy unikać silnego czyszczenia i drapania się po uszach, zabezpieczać je przed spływaniem środków kosmetycznych (szampon, żel do mycia), delikatnie i regularnie czyścić ucho zewnętrzne i kanał słuchowy oraz dbać o czystość ręczników i rąk podczas dotykania tych okolic. Warto również po prostu żyć zdrowo i wzmacniać swoją odporność, by nie zapaść na przewlekłe choroby, za którymi zwykle kryją się czyraki.

Natomiast gdy choroba już nas dopadnie, pomocne mogą okazać się ciepłe okłady przyspieszające wybudowanie się czopa. A gdy ten już pęknie – bezwzględnie nie można go wyciskać, by uniknąć rozwoju zakażenia. W tym samym celu należy też zdezynfekować ranę i pozwolić, by czyrak ucha samoistnie się oczyścił.

Znajdź dermatologa na skróty

Dermatolog to lekarz specjalista, który zajmuję się w leczeniem skóry, włosów oraz paznokci. Dermatologia to dziedzina medycyny, którą możemy podzielić na dermatologię leczniczą oraz estetyczną. Dermatologia lecznicza, jak sama nazwa wskazuje, skupia się na leczeniu chorób skóry takich jak afta, łuszczyca, czerniak, łysienie, trądzik różowaty, i wiele innych. 

Dermatologia estetyczna skupia się na poprawie kondycji skóry i spowolnieniu procesów starzenia. W dermatologii estetycznej stosuje się preparaty i zabiegi na usuwanie zmarszczek, usuwanie znamion, itp. Często leczenie chorób skóry, takich jak trądzik pospolity, wymaga też wykonania zabiegów estetycznych w celu usunięcia blizn potrądzikowych lub przebarwień skóry. 

Dermatolog specjalizujący się w leczeniu chorób skóry może jednocześnie być specjalistą dermatologii estetycznej lub szeroko pojętej medycyny estetycznej.  Dermatochirurgia zajmuje się usuwaniem chirurgicznym lub laserowym zmian skórnych takich jak różne rodzaje znamion – naskórkowe i melanocytowe, naczyniowe, łojowe i potowe -włókniaki, kurzajki, kaszaki, i inne.