DROŻDŻYCA

Redakcja Dermatolog.pl, 29 października 2014

Drożdżyca – opis choroby:

Drożdżyca (łac. candidiasis) to choroba inicjowana przez grzyby drożdżopodobne (rodzaju candida albicans), które są saprofitami dość często żyjącymi na skórze, w układzie moczowo-płciowym i na błonach śluzowych przewodu pokarmowego. Candida znajduje się w przewodzie pokarmowym u 60% i w jamie ustnej u 15% zdrowych ludzi, nie wywołując objawów chorobowych.

Drożdżyca, znana również jako fungal infection i kandydoza, rozwija się, gdy zaistnieją miejscowe lub ogólnoustrojowe czynniki wywołujące chorobę, takie jak: współistniejące choroby wirusowe i bakteryjne, cukrzyca, ciąża, choroby nowotworowe, a także mikrourazy, zwiększona wilgotność, przegrzanie skóry itp. Drożdżyca często pojawia się u osób, które są po lub w trakcie chemioterapii, a także terapii antybiotykami. Podatność na tego rodzaju infekcje zwiększają także otyłość, alkoholizm, zaburzenia hormonalne oraz nadmierna potliwość i niedobory witamin z grupy B.

Drożdżyca dotyka najczęściej tzw. wyprzeniowe okolice skóry (doły pachowe, pachwiny, narządy płciowe zewnętrzne, fałdy skórne, przestrzenie między palcami) oraz obszary o wzmożonej wilgotności lub o ograniczonej możliwości wentylacji – w tym błony śluzowe.

Źródło zdjęć: DermNet NZ

 

Objawy

Przebieg choroby zależy od tego, jakie obszary zaatakowała kandydoza. Schorzenie można rozpoznać m.in. po wyprzeniach drożdżakowych – czyli ogniskach rumieniowo-wysiękowych i złuszczającym się naskórku, ze znaczną maceracją i pęknięciami.

Drożdżyca objawia się również zmianami satelitarnymi, takimi jak drobne pęcherzyki i nadżerki. Gdy schorzenie zaatakuje brodawki sutkowe, rozpoznaje się je po zaczerwienieniu ich otoczki, złuszczeniu naskórka oraz bólu. Natomiast jeśli pojawia się drożdżyca błon śluzowych (najczęściej jamy ustnej, pochwy i sromu), widoczne są białe plamy przypominające ścięte mleko oraz stan zapalny – zaczerwienienie, obrzęk i bolesność. W przypadku drożdżycy sromu u kobiet pojawiają się podrażnienie okolic intymnych oraz bolesność w trakcie stosunku, a także zaczerwienienia i obrzęk okolic intymnych, pęknięcia błon śluzowych i upławy – bezbarwne lub białe o serowatej konsystencji.

 

Diagnoza drożdżycy

W celu zdiagnozowania choroby stosuje się bezpośrednie badanie mykologiczne (służące stwierdzeniu obecności pseudostrzępek lub komórek drożdżakowych), a także hodowle grzyba z materiału pobranego od pacjenta.

Leczenie

Lekarz – w zależności od nasilenia i umiejscowienia zmian, które wywołała drożdżyca – może zalecić leczenie miejscowe lub wspomóc je leczeniem ogólnym. Wśród stosowanych zewnętrznie leków przeciwgrzybicznych znajdują się:

  • pochodne imidazolowe/triazolowe;
  • cyklopiroksolaminy;
  • antybiotyki polienowe;
  • preparaty kortykosteroidów.

Gdy drożdżyca jest bardziej zaawansowana, włącza się leczenie ogólne. Dermatolog podaje wtedy flukonazol lub ketokonazol. Kuracja trwa od 7 dni do 4 tygodni. Natomiast drożdżyca błon śluzowych wymaga skojarzonego leczenia miejscowego i ogólnego. W leczeniu ogólnym stosuje się itrakonazol.

W przypadkach przewlekłych i nawracających drożdżyc lekarz dermatolog powinien zlecić badania służące znalezieniu czynnika zwiększającego podatność na fungal infection. Wśród nich wymienia się cukrzycę, nabyte niedobory odporności – w tym HIV – oraz złośliwe procesy nowotworowe. Choć drożdżyca możne oczywiście wystąpić z powodu mniej złowrogich przyczyn.

Prewencja

W przypadku takich chorób, jak drożdżyca, zapobieganie sprowadza się do unikania sytuacji, które im sprzyjają. Kandydoza rozwija się bowiem wskutek osłabienia odporności, chorób typu cukrzyca i AIDS, niedoboru witamin z grupy B, zaburzeń hormonalnych, nadmiaru węglowodanów prostych w diecie oraz długotrwałej antybiotykoterapii. Częściej drożdżyca przydarza się osobom otyłym. Warto więc dbać o zdrowe odżywianie i wzmacniać swoją odporność. Należy pamiętać również, że drożdżyca pojawia się w miejscach wilgotnych i niewentylowanych, a także uszkodzonych. W zapobieganiu fungal infection ważna rolę odgrywa więc właściwa higiena osobista. Ważne jest również, by zabezpieczać się przed zakażeniem drożdżycą przez kontakty intymne. Pary, powinny leczyć się wspólnie, nawet jeśli widoczne objawy występują tylko u jednej osoby.   Często zdarza się tak, że leczy się tylko kobieta, przez co objawy cyklicznie powracają.

Znajdź specjalistę