GRZYBICA PAZNOKCI

Redakcja Dermatolog.pl, 29 października 2014

Grzybica paznokci – opis choroby

Tinea unguium to popularne schorzenie (najczęstsze spośród zakażeń grzybiczych), szerzej znane jako grzybica paznokci. Tego rodzaju grzybica najczęściej atakuje paznokcie stóp, choć zdarza się, że zainfekowane są jednocześnie dłonie i stopy.

Grzybica powstaje wskutek aktywności drożdżaków, pleśni i dermatofitów. Ich rozwojowi sprzyjają nieprawidłowości w krążeniu i mikrokrążeniu kończyn – stąd częstsze zachorowania u osób starszych. Grzybica paznokci może również rozwinąć się na tle obniżonej odporności, zaburzeń endykronologicznych, długotrwałego stosowania leków steroidowych i immunosupersyjnych oraz troficznych zmian płytek paznokci. Zaś do zewnętrznych czynników, którymi grzybica paznokci może być spowodowana, należy noszenie nieprzewiewnego obuwia, a także częste korzystanie z basenów i publicznych łaźni.

Źródło zdjęć: DermNet NZ

Objawy grzybicy paznokci

Grzybica paznokci objawia się zmianami w strukturze płytki paznokcia. Postępują one stopniowo i często zdarza się, że u jednego pacjenta występują zmiany chorobowe w różnych fazach. Chora płytka paznokciowa przestaje być przejrzysta, robi się matowa, a jej kolor zmienia się – może przybrać odcień białożółty, żółtobrunatny lub zielonkawy. Paznokieć robi się łamliwy, jego wolny brzeg jest postrzępiony, grubieje, a w końcu rozwarstwia się i częściowo wykrusza. Zazwyczaj mamy do czynienia także z rogowaceniem łożyska paznokciowego oraz oddzieleniem się płytki paznokcia od łożyska. Dodatkowym przykrym objawem, którym wyróżnia się grzybica paznokci, jest nieprzyjemny zapach wydobywający się spod płytki paznokcia. Zmiany mają charakter przewlekły i są zazwyczaj bolesne i dotkliwe.

Diagnostyka

Przed rozpoczęciem leczenia należy ustalić, przez jaki rodzaj grzyba została wywołana grzybica paznokci. Aby wyizolować i zidentyfikować jego typ, dermatolog po wstępnym rozpoznaniu zleca badania mykologiczne. Polega ono na rozpoznaniu grzyba pod mikroskopem w badaniu laboratoryjnym – badający pobiera w tym celu z paznokcia próbkę masy rogowej spod brzegu płytki). Inną metodą jest hodowla grzyba na odpowiednim podłożu.

Leczenie grzybicy paznokci

Gdy dermatolog zdiagnozuje czynniki wywołujące chorobę, przepisuje odpowiednie leki. Grzybica paznokci jest trudnym przeciwnikiem, a walka z nią bywa długotrwała – z zastosowaniem ogólnego leczenia przeciwgrzybicznego oraz wspomagającej terapii miejscowej. Doustnie najczęściej podaje się terbinafinę (w zależności od zapotrzebowania – w okresie od 6 tygodni do 6 miesięcy) lub itrakonazol przez kilkanaście tygodni. Zaś grzybica paznokci leczona miejscowo wymaga nakładania na oczyszczoną płytkę maści, kremów i lakierów zawierających substancje zwalczające objawy. Taka terapia powoduje stopniowe odrastanie zdrowej płytki. Warto pamiętać, że im wcześniej padnie diagnoza: grzybica, tym mniejsze zmiany zajdą w paznokciach, a co za tym idzie – leczenie będzie krótsze.

 

Prewencja

Miejscami, w których czyha grzybica paznokci, są baseny, łaźnie i sauny. Aby uniknąć zarażenia, trzeba po prostu zakładać tam klapki. Ponadto należy wystrzegać się używania pożyczanych butów, skarpet czy przyborów do pedikiuru. Przy zapobieganiu grzybicy paznokci niezmiernie ważne jest również noszenie odpowiedniego obuwia i skarpet – buty powinny być przewiewne, a skarpety z naturalnych tworzyw. Warto pamiętać też, że grzybica rozwija się częściej tam, gdzie dochodzi do uszkodzeń płytki paznokcia. Skaleczenia, zbyt krótkie obcięcie, a także osłabianie płytki ciasnymi butami to czynniki których należy unikać, by grzybica paznokci nie zaatakowała.

Znajdź specjalistę