GRZYBICA SKÓRY

Redakcja Dermatolog.pl, 29 października 2014

Grzybica skory – opis choroby

Grzybica skóry gładkiej (łac. tinea cutis glabrae) to choroba osób w różnym wieku. Powodem zakażenia mogą być wszystkie dermatofity chorobotwórcze – zarówno ludzkie, jak i zwierzęce. Najczęściej są to T. rubrum, T. mentagrophytes, E. Floccosum, T. tonsurans i M. canis.  Jak w przypadku innych grzybic, również i grzybica skóry jest skutkiem zarażenia podczas kontaktu z zainfekowanymi osobami (lub zwierzętami) bądź używanymi przez nie przedmiotami i ubraniami. Dodatkowo wszelkie uszkodzenia skóry ułatwiają zakażenie.
Grzybica skóry rozpoczyna się nagle i przebiega zwykle w sposób ostry, niekiedy bardzo przewlekły, a zmiany chorobowe bywają dość rozległe. Obszary, których dotyczy grzybica skóry, mogą być różne. Jednak najczęściej występuje ona na skórze nieosłoniętej – twarz, ręce, szyja. Grzybica skóry gładkiej, w porównaniu do innych zakażeń grzybiczych, charakteryzuje się stosunkowo szybkim przebiegiem. Wyleczona nie pozostawia blizn.

Źródło zdjęć: DermNet NZ

 

Objawy grzybicy skóry

Grzybica skóry początkowo wywołuje zmiany o charakterze zapalnym, z obecnością wykwitów pęcherzykowych i krostkowych – głównie na obwodzie – którym towarzyszy silny świąd. Później odczucie swędzenia zmniejsza się, a zmiany przechodzą w rumieniowo-złuszczające. Wygasają w części centralnej, a szerzą się obwodowo, dając charakterystyczny policykliczny układ wykwitów.
Ogniska, które wywołuje grzybica skóry gładkiej, wyraźnie wyróżniają się od otoczenia.

W zależności od tego, jakie jest źródło choroby, grzybica przybiera różne postaci. Jeśli grzybica skóry jest skutkiem zakażenia grzybami antropofilnymi, jej przebieg jest łagodniejszy, a zmiany w tym wypadku są mniej zapalne. Natomiast gdy schorzenie wywołało źródło odzwierzęce, zmiany bywają wyniosłe, zapalne, pokryte pęcherzykami i krostami na całej powierzchni, a objawom towarzyszy świąd.

 

Diagnoza

Grzybica skóry może przypominać łuszczycę, wyprysk pieniążkowaty, łupież różowy Giberta i łojotokowe zapaleniem skóry. Aby dokonać właściwej diagnozy, dermatolog – po wstępnym rozpoznaniu na podstawie objawów – powinien odwołać się do badań mykologicznych celem wykrycia drożdżaków, grzybów bądź pleśni. Wyniki tych badań mają charakter decydujący.

 

Leczenie grzybicy skóry

Zazwyczaj mniej rozległa grzybica skóry wiąże się z leczeniem miejscowym, które zwykle jest skuteczne. Gdy choroba przebiega ze zwiększonym rogowaceniem i złuszczaniem, dermatolog przepisuje preparaty w postaci maści. Natomiast w sytuacji pojawienia się sączą, zaleca się kremy, aerozole lub żele. Wśród leków stosowanych w terapii schorzenia znajdują się:

  • nystatyna;
  • natamycyna;
  • kwas undecylenowy;
  • chlormidazol;
  • mikonazol;
  • ekonazol;
  • ikonazol;
  • flutrimazol;
  • bifonazol;
  • ketokonazol;
  • terbinafina;
  • naftyfina;
  • amorolfina;

 

Prewencja

Wszelkie obniżenia odporności rodzą ryzyko, że grzybica – w tym także grzybica skóry gładkiej rozwinie się u chorego z defektem immunologicznym. Dlatego jednym ze sposobów jej zapobiegania jest dbanie o całościowy stan zdrowia i poprawianie odporności organizmu. Niezbędna jest też właściwa higiena osobista i unikanie sytuacji, w których mogłoby dojść do kontaktu z osobami lub zwierzętami, u których grzybica już wystąpiła.

Powiązane artykuły

Znajdź dermatologa na skróty

Dermatolog to lekarz specjalista, który zajmuję się w leczeniem skóry, włosów oraz paznokci. Dermatologia to dziedzina medycyny, którą możemy podzielić na dermatologię leczniczą oraz estetyczną. Dermatologia lecznicza, jak sama nazwa wskazuje, skupia się na leczeniu chorób skóry takich jak afta, łuszczyca, czerniak, łysienie, trądzik różowaty, i wiele innych. 

Dermatologia estetyczna skupia się na poprawie kondycji skóry i spowolnieniu procesów starzenia. W dermatologii estetycznej stosuje się preparaty i zabiegi na usuwanie zmarszczek, usuwanie znamion, itp. Często leczenie chorób skóry, takich jak trądzik pospolity, wymaga też wykonania zabiegów estetycznych w celu usunięcia blizn potrądzikowych lub przebarwień skóry. 

Dermatolog specjalizujący się w leczeniu chorób skóry może jednocześnie być specjalistą dermatologii estetycznej lub szeroko pojętej medycyny estetycznej.  Dermatochirurgia zajmuje się usuwaniem chirurgicznym lub laserowym zmian skórnych takich jak różne rodzaje znamion – naskórkowe i melanocytowe, naczyniowe, łojowe i potowe -włókniaki, kurzajki, kaszaki, i inne.