KELOID

Redakcja Dermatolog.pl, 30 października 2014

Keloid – opis choroby

Keloid to stwardniała, przerośnięta blizna (stąd alternatywna nazwa choroby – bliznowiec). Tworzy on szpecące zmiany o fioletowym lub różowym kolorze, czasem przyjmujące znaczne rozmiary. Bliznowiec może powstawać jako reakcja na urazy (keloid wtórny) lub bez wyraźnej przyczyny (keloid samoistny).

Keloid wtórny można roboczo nazwać anomalią w procesie gojenia. Rozwija się on wskutek rozrostu skóry z hiperpoliferacją (nadmierne złuszczenie naskórka) i nadmiernym nagromadzeniem składników macierzy pozakomórkowej. Zmiana charakteryzuje się zwiększoną zawartością kolagenu oraz glikozoaminoglikanów. Innymi słowy organizm dążąc do zagojenia skóry, robi to nieprawidłowo, tworzy patologiczne zmiany, czyli szpecący keloid. W przypadku, gdy wystąpi bliznowiec samoistny, trudno ustalić jego przyczyny.

Nie wiadomo bowiem, dlaczego niektóre osoby są podatne na rozwój keloidu. Wiemy natomiast, że częściej spotyka się go u osób ciemnoskórych. Podejrzewa się też, że keloid może mieć podłoże genetyczne.

Źródło zdjęć: DermNet NZ

 

Objawy

Keloid pojawia się jako guzowata narośl – przerośnięta, zgrubiała i uniesiona blizna. Może przybrać różową lub fioletową barwę. Bliznowiec ma nieregularny kształt, wyróżnia się ponadto trudnym do przewidzenia i niekontrolowanym rozrostem poza granice chorego miejsca.

Keloid najczęściej rozwija się na plecach, klatce piersiowej, małżowinie usznej i ramionach. Bliznowiec nie tylko szpeci skórę i negatywnie wpływa na samopoczucie chorego, lecz także może powodować dolegliwości bólowe oraz świąd.

Diagnoza

Lekarz dermatolog najczęściej jest w stanie zdiagnozować keloid w oparciu o wywiad przeprowadzony z pacjentem i dokładne oględziny zmian. Ponieważ jednak łatwo pomylić keloid z dermatofibrosarcoma protuberans (mięsak tkanek miękkich), dermatolog może zlecić badanie histopatologiczne (biopsję skóry), aby potwierdzić diagnozę.

Leczenie

Keloid jest niezwykle trudnym do wyleczenia schorzeniem. Jest wiele metod, terapii, jednak żadna z nich nie rozwiązuje problemu całkowicie. Bliznowiec usunięty chirurgicznie powraca z częstotliwością 45–100%. Po takim zabiegu stosuje się leki steroidowe – wstrzykiwane w rany lub przykładane do nich w postaci opatrunków. Podaje się także zastrzyki z interferonu, które zmniejszają wyniosłość blizn oraz ryzyko, że keloid powróci po operacji.

Inną metodą leczenia, którą może zalecić dermatolog, jest krioterapia – wymrożenie ciekłym azotem, wskutek czego keloid wygładza się. Krioterapię powtarza się w odstępach 20–30 dni. Zabiegi najskuteczniejsze są w połączeniu z doogniskowym podawaniem kortykosteroidów.

Prewencja

Osoby, które wiedzą, że może u nich wystąpić keloid, nie powinny dopuszczać do powstawania urazów i uszkodzeń skóry. Należy też unikać zbędnych zabiegów kosmetycznych i ograniczać, jeśli to możliwe, nacinanie skóry w trakcie wszelkiego rodzaju zabiegów operacyjnych (cięcia chirurgiczne trzeba wykonywać równolegle do fałdów skóry, a rany zamykać z minimalnym jej napięciem). Wszystko dlatego, że bliznowiec ma tendencje do nawrotów w miejscu nowych urazów.

Powiązane artykuły

Znajdź dermatologa na skróty

Dermatolog to lekarz specjalista, który zajmuję się w leczeniem skóry, włosów oraz paznokci. Dermatologia to dziedzina medycyny, którą możemy podzielić na dermatologię leczniczą oraz estetyczną. Dermatologia lecznicza, jak sama nazwa wskazuje, skupia się na leczeniu chorób skóry takich jak afta, łuszczyca, czerniak, łysienie, trądzik różowaty, i wiele innych. 

Dermatologia estetyczna skupia się na poprawie kondycji skóry i spowolnieniu procesów starzenia. W dermatologii estetycznej stosuje się preparaty i zabiegi na usuwanie zmarszczek, usuwanie znamion, itp. Często leczenie chorób skóry, takich jak trądzik pospolity, wymaga też wykonania zabiegów estetycznych w celu usunięcia blizn potrądzikowych lub przebarwień skóry. 

Dermatolog specjalizujący się w leczeniu chorób skóry może jednocześnie być specjalistą dermatologii estetycznej lub szeroko pojętej medycyny estetycznej.  Dermatochirurgia zajmuje się usuwaniem chirurgicznym lub laserowym zmian skórnych takich jak różne rodzaje znamion – naskórkowe i melanocytowe, naczyniowe, łojowe i potowe -włókniaki, kurzajki, kaszaki, i inne.