LISZAJ RUMIENIOWATY

Redakcja Dermatolog.pl, 30 października 2014

Liszaj rumieniowaty – opis choroby

Liszaj rumieniowaty, funkcjonujący też pod nazwą toczeń rumieniowaty, to choroba układu immunologicznego – czyli taka, w której organizm wytwarza przeciwciała atakujące zdrowe komórki. Jest to schorzenie chroniczne, a naukowcy nie znaleźli skutecznego sposobu leczenia choroby. Lekarze nie znają też dokładnej przyczyny występowania liszaja. Podejrzewa się, że jego podłoże leży w problemach genetycznych, hormonalnych lub wirusowych. Niektórzy uważają, że liszaj to skutek nadmiernego stresu i wpływu czynników środowiskowych.

Liszaj rumieniowaty jest rzadkim schorzeniem. Jego objawy mogą ujawnić się w każdym wieku, niezależnie od płci. Jednak najczęściej chorują kobiety w wieku 20–40 lat. Toczeń rumieniowaty występuje w dwóch odmianach – skórnej oraz narządowej. W tej drugiej – groźniejszej – choroba atakuje nerki, płuca, serce i centralny układ nerwowy.

Źródło zdjęć: DermNet NZ

 

Objawy

Skórna odmiana choroby daje o sobie znak szerzącymi się obwodowo ogniskami rumieniowo-obrzękowymi. Zmiany zanikają od środka, a następnie bliznowacieją. Liszaj rumieniowaty atakuje twarz, małżowiny uszne, owłosioną skórę głowy, a także błony śluzowe policzków i języka.

Liszaj w odmianie narządowej poza skórą stopniowo atakuje narządy ruchu oraz organy wewnętrzne. Toczeń w najcięższych przypadkach zajmuje centralny układ nerwowy i nerki. Lista objawów jest bardzo długa i zależy od tego, jakie narządy zaatakuje liszaj rumieniowaty. Wśród dolegliwości mogą znajdować się zarówno nadwrażliwość na światło, jak i bóle stawów, zapalenia osierdzia, a nawet zaburzenia neuropsychiatryczne.

 

Diagnoza

Ponieważ liszaj rumieniowaty układowy dotyka wielu narządów, ciężko go zdiagnozować. Jego początkowe objawy podobne są do symptomów innych chorób. Z tego powodu diagnostyka wymaga w pierwszej kolejności dokładnego wywiadu i całościowego spojrzenia na dolegliwości pacjenta. Następnie trzeba wykonać wiele badań wykluczających podobne choroby.

Diagnozując toczeń rumieniowaty, lekarz dermatolog może sięgnąć też po badania immunologicznego. Pomocne będzie też stwierdzenie dodatniego testu LE, wysokich wartości OB, trombocytopenii i hipergammaglobulinemii.

Leczenie

Liszaj rumieniowaty jest chorobą nieuleczalną, w związku z tym w jego przypadku najczęściej stosuje się leczenie objawowe. Używa się w nim preparatów hamujących lub zapobiegających aktywności systemu odpornościowego (ponieważ źródłem choroby jest reakcja autoimmunologiczna) oraz leków przeciwmalarycznych.

Przede wszystkim jednak lekarz dermatolog lecząc liszaj rumieniowaty, dobiera zindywidualizowane metody, uwzględniając rodzaj objawów, schorzenia towarzyszące i możliwe powikłania po podaniu leku. Głównym celem terapii jest kontrolowanie choroby i niedopuszczenie do trwałych uszkodzeń i ponownych infekcji, a także zminimalizowanie niepożądanych skutków leczenia.

Prewencja

Choroby takie jak liszaj rumieniowaty wymagają opracowania taktyki długoterminowej opieki medycznej, zapewniającej kontrolę objawów i podnoszenie jakości życia chorego. Najważniejsze jednak jednak, by lekarz prowadzący chorego skupił się na profilaktyce komplikacji, do których prowadzi toczeń rumieniowaty. Są wśród nich powikłania miażdżycy: zawał serca, udar mózgu, niewydolność nerek.

Znajdź specjalistę