LISZAJ

Redakcja Dermatolog.pl, 23 czerwca 2015

Liszaj

Liszaj to zbiorcza nazwa trzech chorób skórnych. Łączy je występowanie swędzącej wysypki i nie do końca zbadana geneza. Różnią się charakterem zmian chorobowych i miejscami na ciele chorego, które atakują.

liszaj zdjęcie

Najczęściej spotykaną z nich jest liszaj płaski, charakteryzujący się zmianami w postaci drobnych czerwonych grudek. Równie często dotyka dzieci, co osoby dorosłe. Wiadomo, że dermatoza ta nie jest zakaźna. Przyjmuje się, że jej wystąpieniu sprzyjają: niska odporność i zaburzenia układu autoimmunologicznego, a także zakażenie wirusem HBV lub HCV oraz cukrzyca i stres.

Liszaj rumieniowaty występuje w odmianie skórnej i narządowej. Jest chorobą autoimmunologiczną, w której organizm chorego rozpoznaje własną tkankę łączną jako obce białko i próbuje ją zniszczyć. Odmiana skórna jest łagodniejsza, oszpeca wprawdzie twarz chorego, ale nie powoduje zagrożenia życia. Natomiast liszaj rumieniowaty narządowy poza skórą atakuje narządy wewnętrzne, w wyniku czego uszkodzona zostaje tkanka łączna stawów i mięśni, a także opłucnej, nerek, serca i mózgu. Lekarze nie są zgodni co do przyczyn choroby, a wśród czynników wywołujących ją wymienia się predyspozycje genetyczne i hormonalne, a także infekcje wirusowe, a nawet nadmierną ekspozycję na słońce czy długotrwały stres.

Liszaj twardzinowy to przewlekła choroba skóry, najczęściej występująca u osób w podeszłym wieku. Istnieje podejrzenie, że zmiany chorobowe wywoływane są niedoborami hormonalnymi. Wśród czynników mogących zwiększyć prawdopodobieństwo wystąpienia liszaju wymienia się choroby autoimmunologiczne, zakażenia i predyspozycje genetyczne.

 

Liszaj – objawy (opis)

Liszaj płaski przyjmuje postać skupiska czerwonych, drobnych grudek. Swędzące i błyszczące zmiany pojawiają się na skórze łokci, nadgarstków, nóg, tułowia i na paznokciach, rzadziej w okolicach intymnych.
Liszaj rumieniowaty w odmianie skórnej przejawia się okrągłymi bliznami i wysypkami w kolorze brunatnym i czerwonym. Zmiany chorobowe pojawiają się na nosie i owłosionej skórze głowy oraz na powierzchni dłoni.
Liszaj twardzinowy najczęściej dotyka okolic narządów intymnych i odbytu, czasem zmiany pojawiają się na piersiach i ramionach. Początkowo przyjmują one postać małych, białych plamek o błyszczącej i gładkiej powierzchni. W trakcie trwania choroby plamki powiększają się, a skóra na nich robi się cienka i zmarszczona, bardzo wrażliwa na podrażnienia, przerwania i siniaki, czasem dochodzi do jej ścieńczenia. Objawom może towarzyszyć swędzenie i ból.

 

Liszaj – diagnoza

Wszystkie rodzaje liszaju łączy to, że diagnozowane są zazwyczaj w oparciu o obserwacje zmian i wywiad z pacjentem. Lekarz dermatolog może zlecić jednak biopsję i badanie krwi w celu wykluczenia innych chorób.

 

Liszaj – leczenie

Liszaj płaski wymaga terapii miejscowej, łagodzącej objawy. Zaleca się stosowanie leków przeciwhistaminowych, które eliminują swędzenie. Aby zredukować opuchliznę i zaczerwienienie, aplikuje się maści sterydowe. W głębszych stadiach do leczenia włączane są kortykosteroidy, podawane pod opatrunkami lub wstrzykiwane do ogniska choroby.
Liszaj rumieniowaty jest chorobą nieuleczalną, a lekarz może jedynie zastosować miejscową terapię łagodzącą objawy. W tym celu używa się preparatów hamujących działanie układu immunologicznego.
Liszaj twardzinowy leczony jest miejscowo i objawowo. Na zmiany aplikuje się sterydy, a także maści zmniejszające swędzenie.

 

Liszaj – prewencja

Wszystkie rodzaje liszaja mają niezbadane pochodzenie, dlatego trudno jest im zapobiegać. Aby zmniejszyć ryzyko zachorowania, trzeba dbać o ogólną kondycję organizmu, stosować zdrową dietę i prowadzić aktywny tryb życia oraz minimalizować stres. Warto dbać o kondycję skóry – w tym unikać ekspozycji na intensywne światło słoneczne. Osoby, które już zachorują na liszaj, powinny być pod stałą opieką lekarza, który skupi się zarówno na minimalizowaniu objawów choroby, jak i na profilaktyce komplikacji.

 

Liszaj – skrócona lista objawów

Liszaj płaski:

  • swędzenie;
  • czerwone grudki.

Liszaj rumieniowaty:

  • okrągłe blizny;
  • brunatna i czerwona wysypka.

Liszaj twardzinowy:

  • białe, błyszczące, gładkie plamy;
  • ścieńczenie skóry;
  • pęknięcia skóry;
  • siniaki;
  • blizny;
  • swędzenie;
  • ból.

Znajdź dermatologa na skróty

Dermatolog to lekarz specjalista, który zajmuję się w leczeniem skóry, włosów oraz paznokci. Dermatologia to dziedzina medycyny, którą możemy podzielić na dermatologię leczniczą oraz estetyczną. Dermatologia lecznicza, jak sama nazwa wskazuje, skupia się na leczeniu chorób skóry takich jak afta, łuszczyca, czerniak, łysienie, trądzik różowaty, i wiele innych. 

Dermatologia estetyczna skupia się na poprawie kondycji skóry i spowolnieniu procesów starzenia. W dermatologii estetycznej stosuje się preparaty i zabiegi na usuwanie zmarszczek, usuwanie znamion, itp. Często leczenie chorób skóry, takich jak trądzik pospolity, wymaga też wykonania zabiegów estetycznych w celu usunięcia blizn potrądzikowych lub przebarwień skóry. 

Dermatolog specjalizujący się w leczeniu chorób skóry może jednocześnie być specjalistą dermatologii estetycznej lub szeroko pojętej medycyny estetycznej.  Dermatochirurgia zajmuje się usuwaniem chirurgicznym lub laserowym zmian skórnych takich jak różne rodzaje znamion – naskórkowe i melanocytowe, naczyniowe, łojowe i potowe -włókniaki, kurzajki, kaszaki, i inne.