NADMIERNE OWŁOSIENIE

Redakcja Dermatolog.pl, 30 października 2014

Nadmierne owłosienie – opis choroby

Zaburzenie, jakim jest nadmierne owłosienie, występuje w dwóch odmianach.

  • hipertrichoza (hypertrichosis) – czyli nadmierne owłosienie występujące na całym ciele lub na określonym jego obszarze. Diagnozowane zarówno u mężczyzn, jak i u kobiet (rzadziej). Tego typu nadmierne owłosienie nie jest spowodowane zaburzeniami hormonalnymi. Może być uwarunkowane genetycznie (wrodzone) albo być symptomem chorobowym. Hipertrichoza nabyta towarzyszyć może nowotworom złośliwym i schorzeniom metabolicznym (porfiria), a także zaburzeniom metabolizmu oraz nieprawidłowościom w pracy gruczołów dokrewnych. Bywa również reakcją na leki, takie jak hydantoina, minoksydil i penicylamina, a także miejscowo stosowane steroidy oraz androgeny. Wrodzone nadmierne owłosienie rozpoczyna się we wczesnym dzieciństwie lub w okresie pokwitania.
    Obie odmiany charakteryzują się przekształcaniem się włosów meszkowych w pełni wykształcone, skeratynizowane włosy.
  • hirsutyzm (hirsutismus) – tj. nadmierne owłosienie przypominające męskie, pojawiające się przeważnie u kobiet (czasem u dzieci) w okolicach androgenozależnych, takich jak górna warga, broda oraz klatka piersiowa, a także podbrzusze i wewnętrzna powierzchnia ud. Hirsutyzm może być skutkiem zaburzeń endokrynologicznych lub nadreaktywności mieszków włosowych na prawidłowe stężenie androgenów. Może on być też powiązany z zespołem wielotorbielowatych jajników i wrodzonego przerostu nadnerczy.

Źródło zdjęć: DermNet NZ

Objawy

Nadmierne owłosienie obu rodzajów przysparza chorym problemów natury estetycznej. Pojawiające się w nieprawidłowych miejscach włosy wyróżniają się grubością i kolorem, powodują dyskomfort i niską samoocenę. Hirsutyzm objawia się włosami na twarzy, szyi, klatce piersiowej, a także podbrzuszu i wewnętrznych partiach ud. Zarost przyjmuje cechy charakterystyczne dla mężczyzn. Towarzyszyć mu mogą też trądzik oraz łojotok i łysienie androgenowe. Hipertrichoza będąca rzadkim schorzeniem, objawia się nadmiernym porostem włosów na całym ciele.

 

Diagnoza

Dermatolog, do którego zgłosi się pacjent narzekający na nadmierne owłosienie, powinien skonsultować się z endokrynologiem. Potrzebne są bowiem badania hormonalne. W przypadkach wątpliwych może zaistnieć konieczność przeprowadzenia dodatkowych badań – np. pod kątem onkologicznym. Może się bowiem okazać, że nadmierne owłosienie jest symptomem innej choroby.

Leczenie nadmiernego owłosienia

Nadmierne owłosienie leczy się, niwelując dolegliwość, która je powoduje. Jeśli problem wynika z nieprawidłowej gospodarki hormonalnej, lekarz może zalecić odpowiednio dobrane tabletki antykoncepcyjne, leki wyrównujące poziom hormonów, a w przypadku menopauzy – hormonalną terapię zastępczą. Jeśli przyczyną wywołującą nadmierne owłosienie jest rak, trzeba z nim walczyć. Po wyleczeniu choroby nadrzędnej, zniknie problem nadmiernego porostu włosów. Nie ma natomiast leków objawowych na nadmierne owłosienie. Jedyne do czego można się uciekać, chcąc się go pozbyć natychmiast, to zabiegi kosmetyczne.

 

Prewencja

Zapobieganie chorobom, takim jak nadmierne owłosienie sprowadza się do zwalczania innych schorzeń, którym może ono towarzyszyć, a więc profilaktyki nowotworów i schorzeń metabolicznych oraz chorób gruczołów dokrewnych. Jeśli to możliwe, należy też unikać leków, które mogą wywołać nadmierne owłosienie – nie zawsze jednak jest to dobre wyjście. Koniecznie trzeba pamiętać o tym, że chorym zwykle nie wystarcza dermatolog i konsultacje stricte medyczne. Trzeba zapewnić im również opiekę psychologiczną. Trudne, rozległe przypadki nadmiernego owłosienia mogą bowiem powodować zaburzenia w samoocenie i niechęć do kontaktów ze światem.

Znajdź dermatologa na skróty

Dermatolog to lekarz specjalista, który zajmuję się w leczeniem skóry, włosów oraz paznokci. Dermatologia to dziedzina medycyny, którą możemy podzielić na dermatologię leczniczą oraz estetyczną. Dermatologia lecznicza, jak sama nazwa wskazuje, skupia się na leczeniu chorób skóry takich jak afta, łuszczyca, czerniak, łysienie, trądzik różowaty, i wiele innych. 

Dermatologia estetyczna skupia się na poprawie kondycji skóry i spowolnieniu procesów starzenia. W dermatologii estetycznej stosuje się preparaty i zabiegi na usuwanie zmarszczek, usuwanie znamion, itp. Często leczenie chorób skóry, takich jak trądzik pospolity, wymaga też wykonania zabiegów estetycznych w celu usunięcia blizn potrądzikowych lub przebarwień skóry. 

Dermatolog specjalizujący się w leczeniu chorób skóry może jednocześnie być specjalistą dermatologii estetycznej lub szeroko pojętej medycyny estetycznej.  Dermatochirurgia zajmuje się usuwaniem chirurgicznym lub laserowym zmian skórnych takich jak różne rodzaje znamion – naskórkowe i melanocytowe, naczyniowe, łojowe i potowe -włókniaki, kurzajki, kaszaki, i inne.