PIEGI

Redakcja Dermatolog.pl, 4 listopada 2014

Piegi – opis choroby

Piegi (łac. ephelides) należą do najczęstszych zaburzeń hiperpigmentacyjnych, czyli z nagromadzeniem się barwnika w skórze. Nieprawidłowość sprowadza się tu do przyspieszonej produkcji melaniny (ciemnego pigmentu skóry) przez prawidłowo zbudowane melanocyty.

Piegi są plamami barwnikowymi położonymi w poziomie skóry, o równej powierzchni, zwykle rozsianymi po odsłoniętych częściach ciała. Jedni uznają je za naturalne piękno, inni – za szpecące wygląd przebarwienia. Ich ocena bywa więc względna, ale źródło jedno – uwarunkowania genetyczne. Piegi na nosie, policzkach czy czole często obserwuje się u ludzi młodych i dzieci. Jednak nigdy nie występują one u niemowląt – dają o sobie znać z czasem. Do ich pojawienia się predysponuje również mlecznobiała cera z blond lub rudymi włosami (tzw. I fototyp skóry).

 

Objawy

Piegi uwidaczniają się jako małe, nieregularne, lecz zwykle ułożone symetrycznie, jasno- lub ciemnobrunatne plamy o gładkiej powierzchni. Najczęściej zajmują one skórę twarzy (głównie piegi na nosie i policzkach), ale możliwe są też piegi na rękach (ramiona, wyprostne części przedramion oraz grzbiety rąk), górnych częściach ciała czy dekolcie. Generalnie piegi bledną zimą, a nasycają się barwnikiem wiosną i latem. Wszystko wskutek promieniowania słonecznego, które pobudza melanocyty do produkcji barwnika.

 

Diagnostyka

Dermatolog w przypadku piegów bazuje jedynie na zwykłym oglądzie skóry. Jest to w zupełności wystarczające do właściwego ich rozpoznania. Jednak w postępowaniu diagnostycznym należy różnicować te zmiany z plamami soczewicowatymi, które zazwyczaj są większe i występują na skórze osłoniętej.

 

Leczenie

Lekarz dermatolog na piegi zawsze zaleca preparaty miejscowe. Wśród nich znajdują się środki złuszczające (np. maść perhydrolowa 30%, maść z estrem monobenzylowym hydrochinonu 10%). W wyniku ich działania piegi znikają wraz ze złuszczoną skórą. Jednak przebarwienia mogą się nawracać.
Trwalsze efekty przynosi terapia z zastosowaniem fenolu. Jednak nieprawidłowości w jej przeprowadzaniu mogą skutkować bliznami. Niekiedy na piegi stosuje się też powierzchowną krioterapię w formie masażu oraz peeling z użyciem kwasów alfahydroksylowych.  

 

Prewencja

Piegi są dziedziczną zmianą skórną, więc ich wystąpienia nie da się uniknąć na 100%. Ich powstanie jest wynikiem zaburzenia autosomalnego dominującego, czyli tyczącego się tzw. autosomów (chromosomów od 1 do 22, parzystych u obu płci). Geny na nich zapisane muszą być obecne w dwóch prawidłowych kopiach (jeden chromosom od matki, drugi od ojca). Jeśli tak nie jest i jedna kopia jest wadliwa, druga – prawidłowa – nie jest w stanie zapewnić odpowiedniej ilości produkowanego białka. W rezultacie ujawnia się choroba.

Nie mniej jednak osoby piegowate powinny unikać ekspozycji na słońce i chronić skórę kremami z filtrem przez cały rok. By nie pojawiły się – popularnie zwane – piegi od słońca, latem co dwie godziny należy aplikować środek z filtrem powyżej SPF30, a w pozostałych porach roku – nie mniej niż SPF25. Należy również mieć świadomość, że piegi mogą powstawać wskutek zmian hormonalnych, przyjmowania środków antykoncepcyjnych czy po prostu w wyniku starzenia się skóry.

Powiązane artykuły

Znajdź dermatologa na skróty

Dermatolog to lekarz specjalista, który zajmuję się w leczeniem skóry, włosów oraz paznokci. Dermatologia to dziedzina medycyny, którą możemy podzielić na dermatologię leczniczą oraz estetyczną. Dermatologia lecznicza, jak sama nazwa wskazuje, skupia się na leczeniu chorób skóry takich jak afta, łuszczyca, czerniak, łysienie, trądzik różowaty, i wiele innych. 

Dermatologia estetyczna skupia się na poprawie kondycji skóry i spowolnieniu procesów starzenia. W dermatologii estetycznej stosuje się preparaty i zabiegi na usuwanie zmarszczek, usuwanie znamion, itp. Często leczenie chorób skóry, takich jak trądzik pospolity, wymaga też wykonania zabiegów estetycznych w celu usunięcia blizn potrądzikowych lub przebarwień skóry. 

Dermatolog specjalizujący się w leczeniu chorób skóry może jednocześnie być specjalistą dermatologii estetycznej lub szeroko pojętej medycyny estetycznej.  Dermatochirurgia zajmuje się usuwaniem chirurgicznym lub laserowym zmian skórnych takich jak różne rodzaje znamion – naskórkowe i melanocytowe, naczyniowe, łojowe i potowe -włókniaki, kurzajki, kaszaki, i inne.