ROPNIE I ROPOWICE POWŁOK

Redakcja Dermatolog.pl, 4 listopada 2014

Ropnie i ropowice powłok – opis choroby

Ropnie i ropowice powłok to choroby tkanki podskórnej, którym towarzyszy stan zapalny. W obu przypadkach u chorego występuje ropa gromadząca się pod skórą. Ropa powstaje w wyniku rozpuszczenia mas martwiczych oraz bakterii przez granulocyty i makrofagi, które doprowadzają do uwolnienia enzymów proteolitycznych. Ropnie i ropowice powłok wywołują bakterie. Ropowica powłok najczęściej pojawia się w wyniku działalności paciorkowców i gronkowców. Natomiast ropień powłok inicjuje zakażenie mieszane spowodowane gronkowcami i beztlenowcami.

Ropnie i ropowice powłok powstają, gdy w osłabionym miejscu na powłoce tworzą się wrota w postaci ran, przez które do organizmu mogą przedostać się bakterie. Zarówno ropnie jak i ropowice dotyczą najczęściej skóry. Zdarza się jednak, że ropień lub ropowica atakuje inne narządy. Jeśli zakażenie rozszerzy się w organizmie, a leczenie nie zostanie szybko podjęte, może dojść do poważnych konsekwencji. Jedną z najgroźniejszych jest zapalenie krwi, czyli tzw. sepsa. Ropnie i ropowice powłok diagnozuje się u osób w każdym wieku. Szczególne niebezpieczeństwo niesie ich pojawienie się u małych dzieci i osób starszych. Przypadki zachorowań częstsze są w miejscach, gdzie występują niskie warunki sanitarne. Tam też łatwiej o powikłania choroby.

Źródło zdjęć: DermNet NZ

Objawy

Ropnie i ropowice powłok mają podobne obrazy kliniczne, jednak trochę się różnią. Będąc stanami zapalnymi, obie choroby wywołują podobne objawy ogólne – gorączkę, ból, dreszcze i złe samopoczucie. Może im towarzyszyć brak łaknienia. Różnią się za to objawami miejscowymi.

Ropień jest wyraźnie odgraniczony od zdrowej tkanki. Przyjmuje postać ocieplonego wykwitu w kolorze sinym lub ciemnoczerwonym. Charakterystyczny dla niego jest objaw chełbotania – jeśli dotyka się go palcem, można wyczuć przesuwanie się w nim płynu.

Natomiast ropowica powłok przejawia się zaczerwienieniem i ociepleniem skóry w miejscu wniknięcia do organizmu bakterii. Zaczerwienieniu towarzyszy obrzęk sięgający głębszych tkanek, a w jego obrębie tworzą się drobne zbiorniki z ropą. W przeciwieństwie do ropnia, zmiany wywołane ropowicą nie odgraniczają się wyraźnie od zdrowych obszarów skóry.

 

Diagnostyka

Ropnie i ropowice powłok są rozpoznawane wstępnie w oparciu o objawy kliniczne. Dermatolog powinien jednak skierować chorego na badania posiewowe. W trakcie ich wykonywania należy ustalić, jakie drobnoustroje wywołały stan zapalny. W ten sposób można podjąć decyzję, który antybiotyk podać choremu.

 

Leczenie

Ropnie i ropowice powłok wymagają dwóch rodzajów leczenia. W terapii ogólnej stosuje się antybiotyki, dopasowane do bakterii, która wywołała zmianę. W leczeniu miejscowym często potrzebna jest interwencja chirurgiczna. W przypadku zarówno ropnia, jak i ropowicy nacina się powierzchnię skóry, pod którą znajduje się ropa, następnie albo się ją usuwa, albo zakłada dreny i sączek umożliwiające jej stopniowe odprowadzanie. Czasem zdarza się, że zabiegi muszą być powtarzane.

 

Prewencja

Profilaktyka chorób takich jak ropień czy ropowica sprowadza się do przestrzegania zasad higieny. Trzeba uważać również, by nie doszło do różnego rodzaju zranień. Jeśli jednak przydarzy się przerwanie ciągłości skóry, należy dokładnie oczyścić ranę i założyć jałowy opatrunek. Czynności te mają zapobiec wniknięciu do organizmu bakterii, które w normalnych warunkach znajdują się na ludzkiej skórze. Powyższe działania prewencyjne są szczególnie istotne w przypadku niemowląt. Aby uniemożliwić osiedlanie się w ich ustroju bakterii, trzeba przestrzegać codziennej higieny, a ubranka prać w wysokiej temperaturze, a następnie prasować gorącym żelazkiem.

Powiązane artykuły

Znajdź dermatologa na skróty

Dermatolog to lekarz specjalista, który zajmuję się w leczeniem skóry, włosów oraz paznokci. Dermatologia to dziedzina medycyny, którą możemy podzielić na dermatologię leczniczą oraz estetyczną. Dermatologia lecznicza, jak sama nazwa wskazuje, skupia się na leczeniu chorób skóry takich jak afta, łuszczyca, czerniak, łysienie, trądzik różowaty, i wiele innych. 

Dermatologia estetyczna skupia się na poprawie kondycji skóry i spowolnieniu procesów starzenia. W dermatologii estetycznej stosuje się preparaty i zabiegi na usuwanie zmarszczek, usuwanie znamion, itp. Często leczenie chorób skóry, takich jak trądzik pospolity, wymaga też wykonania zabiegów estetycznych w celu usunięcia blizn potrądzikowych lub przebarwień skóry. 

Dermatolog specjalizujący się w leczeniu chorób skóry może jednocześnie być specjalistą dermatologii estetycznej lub szeroko pojętej medycyny estetycznej.  Dermatochirurgia zajmuje się usuwaniem chirurgicznym lub laserowym zmian skórnych takich jak różne rodzaje znamion – naskórkowe i melanocytowe, naczyniowe, łojowe i potowe -włókniaki, kurzajki, kaszaki, i inne.