SZYJA SKRZYPKA

Redakcja Dermatolog.pl, 5 listopada 2014

Szyja skrzypka – opis choroby

Szyja skrzypka, jak sama nazwa wskazuje, jest dolegliwością skórną, która dotyczy osób grających na skrzypcach, a także altówce. Chorobę wywołują podrażnienia spowodowane grą na instrumencie opieranym na podbródku. Dolegliwość ta jest bardzo powszechna wśród artystów grających na skrzypcach, a pojawia się średnio po 2 latach od rozpoczęcia intensywnej gry na instrumencie. Szyja skrzypka rozprzestrzeniła się na przełomie XIX i XX w. Jako jednostkę chorobowa sklasyfikowano ją w latach 70 XX wieku. Choroba pojawiła się, gdy na przełomie wieków zmieniła się technika gry na skrzypcach – wcześniej instrument spoczywał na ramieniu i nie podrażniał ciała artysty.

Szyja skrzypka ma różne przyczyny, wszystkie jednak wynikają z gry. Powodem nieprawidłowości mogą być uszkodzenia mechaniczne wynikłe z długotrwałego ucisku, jaki wywiera instrument na żuchwę oraz bark i obojczyk. Wśród zmian mechanicznych znajdują się stwardnienia, obrzęki i otarcia. Te ostatnie mogą prowadzić do infekcji grzybiczych i bakteryjnych. Szyja skrzypka może być również skutkiem reakcji alergicznych. Pojawia się wtedy wyprysk kontaktowy spowodowany alergią. W tym przypadku grający może być uczulony na metale wykorzystane przy wykończeniu instrumenty czy też na lakier, który go pokrywa. Uczulać mogą także okruchy kalafonii ze smyczka,  terpentyna albo żywice syntetyczne.

 

Objawy

Nie jest trudno rozpoznać chorobę, taką jak szyja skrzypka. Objawy są dość jednoznaczne. Wśród nich znajdują się lichenifikacja i hiperpigmentacja skóry poniżej kąta żuchwy. Ponadto chorobie towarzyszy rumień. Do objawów, które wywołuje szyja skrzypka, należą również wzmożone poletkowanie skóry oraz bliznowacenie, wykwity skórne w postaci grudek i krost, a w zaawansowanych przypadkach – torbiele. U mężczyzn z zarostem może zdarzyć się też łysienie w miejscu ucisku.

 

Diagnoza

Dermatolog chorobę, taką jak szyja skrzypka, rozpoznaje w oparciu o wywiad z pacjentem i dokładne obejrzenie zmian skórnych. Trudniejszym zadaniem jest ustalenie, jakie są dokładne przyczyny zmian. Konieczne mogą być testy alergiczne sprawdzające, co powoduje uczulenie. Można zastosować w tym celu testy płatkowe na sól niklu i żywice syntetyczne oraz różne rodzaje drewna. Czasem wykonuje się również testy skórne punktowe. Jeśli te metody nie pomogą w ustaleniu, skąd wzięła się szyja skrzypka, można uciec się do biopsji skóry i badania histopatologicznego. Lekarz powinien ustalić, czy szyja skrzypka ma podłoże alergiczne, czy jest wyłącznie wynikiem uszkodzeń mechanicznych.

 

Leczenie

W przypadku takich chorób jak szyja skrzypka, leczenie wymaga podporządkowania się pacjenta lekarzowi. Chory powinien zaprzestać gry na instrumencie na czas terapii. Dopóki rany się nie zagoją, nie powinno się ich podrażniać. Szyja skrzypka wymaga leczenia objawowego za pomocą terapii miejscowej. Osoby, które zauważają u siebie pierwsze objawy, mogą próbować zaleczyć je za pomocą maści cynkowej lub preparatów z witaminą E. Wśród skrzypków liczne są również głosy, że na alergię pomaga olejek z lebiodki oregano. Chorzy, których nęka szyja skrzypka, muszą jednak pamiętać, że nie zawsze poradzą sobie sami. Gdy stan chorobowy utrzymuje się, konieczna jest wizyta u lekarza. Dermatolog przepisuje wówczas specjalistyczne maści, a w razie konieczności sięga po środki z kortykosterydami. Jednak powinny być one stosowane jedynie doraźnie.

 

Prewencja 

Szyja skrzypka pojawia się u większości grających na skrzypcach. Ciężko jest się przed tą choroba uchronić. Aby zminimalizować ryzyko jej pojawienia się, artyści powinni sprawdzać, czy do produkcji ich instrumentu nie użyto środków, na które są uczuleni. Jeśli bowiem ktoś ma alergię na nikiel, może wybrać instrument, w którym nie użyto tego materiału. Szyja skrzypka może go wtedy nie dotknąć. Można próbować również dopasować podbródek instrumentu do kształtu żuchwy grającego lub wyścielać go dodatkowym materiałem. Niektórzy artyści zachowawczo stosują specjalistyczne maści. Zdarza się, że grający na skrzypcach mężczyźni ratują się, zapuszczając brodę.

Znajdź dermatologa na skróty

Dermatolog to lekarz specjalista, który zajmuję się w leczeniem skóry, włosów oraz paznokci. Dermatologia to dziedzina medycyny, którą możemy podzielić na dermatologię leczniczą oraz estetyczną. Dermatologia lecznicza, jak sama nazwa wskazuje, skupia się na leczeniu chorób skóry takich jak afta, łuszczyca, czerniak, łysienie, trądzik różowaty, i wiele innych. 

Dermatologia estetyczna skupia się na poprawie kondycji skóry i spowolnieniu procesów starzenia. W dermatologii estetycznej stosuje się preparaty i zabiegi na usuwanie zmarszczek, usuwanie znamion, itp. Często leczenie chorób skóry, takich jak trądzik pospolity, wymaga też wykonania zabiegów estetycznych w celu usunięcia blizn potrądzikowych lub przebarwień skóry. 

Dermatolog specjalizujący się w leczeniu chorób skóry może jednocześnie być specjalistą dermatologii estetycznej lub szeroko pojętej medycyny estetycznej.  Dermatochirurgia zajmuje się usuwaniem chirurgicznym lub laserowym zmian skórnych takich jak różne rodzaje znamion – naskórkowe i melanocytowe, naczyniowe, łojowe i potowe -włókniaki, kurzajki, kaszaki, i inne.