TRĄDZIK RÓŻOWATY

Redakcja Dermatolog.pl, 5 listopada 2014

Trądzik różowaty – opis choroby

Trądzik różowaty, zwany również accne rosacea, to stosunkowo często spotykana dermatoza – statystyki wahają się tu w określeniu liczby chorych od 1 do 10 % populacji. Trądzik różowaty występuje u osób dorosłych, większość zachorowań pojawia się między 30 a 60 r. ż. Bardziej podatne na trądzik różowaty są kobiety, a zmiany nasilają się u nich często wskutek pracy hormonów. Stąd wzmożenie zachorowań przypada na okres ciąży, menopauzy, a także w trakcie jajeczkowania i miesiączki. U mężczyzn trądzik w tej postaci występuje rzadziej, ale zwykle przybiera cięższe postaci. Przy tym trądzik różowaty jest schorzeniem przewlekłym, z przeplatającymi się okresami zaostrzenia i wyciszenia się objawów.

Trądzik różowaty jest jedną z chorób, których geneza nie jest wyjaśniona. Pojawia się bardzo wiele hipotez usiłujących wytłumaczyć pochodzenie tej choroby. Jedną z nich jest powiązanie accne rosacea z czynnikami genetycznymi. Obecnie coraz większą wagę specjaliści przykładają do teorii, zgodnie z którą trądzik różowaty wynika z problemów immunologicznych i naczynioruchowych. Zaobserwowano również, że wystąpieniu accne rosacea sprzyjają różne czynniki środowiskowe, takie jak maści i kremy steroidowe, czynniki pogodowe (wiatr i słońce), uszkodzenia mechaniczne, a także niewłaściwa dieta i stres.

 

Objawy

Trądzik różowaty najczęściej kojarzy się ze stałym napadowym czerwienieniem się twarzy. Pod wpływem emocji lub wysiłku pojawiają się rumień i pajączkowate rozszerzenia naczyń włosowatych. Są to początkowe objawy tej choroby. W kolejnych stadiach accne rosacea uwidaczniają się charakterystyczne zmiany rumieniowo-grutkowo-krostkowe, którym towarzyszyć mogą świąd i pieczenie skóry. W najbardziej zaawansowanym stadium powierzchnię skóry zajmują zapalne guzy i nacieki. Trądzik różowaty najczęściej pojawia się na centralnej części twarzy – czole, nosie, policzkach i brodzie. W niektórych przypadkach zmiany umiejscawiają się na dekolcie i plecach, skórze głowy oraz w okolicach zausznych.

 

Diagnostyka

W większości przypadków dermatolog stawia diagnozę w oparciu o obserwację obrazu klinicznego. Zmiany wywoływane przez trądzik różowaty są bowiem bardzo charakterystyczne. Duże znaczenie ma również wywiad z pacjentem, który powinien odpowiedzieć badającemu, w jakich sytuacjach zaostrzają się objawy choroby. Jeśli lekarz nie jest pewien swojej diagnozy, może zlecić badania histopatologiczne pobranego wycinka skóry.

Głównym zadaniem lekarza jest określenia rodzaju choroby – trądzik może bowiem występować w następujących postaciach:

  • rumieniowa z teleangiektazjami;
  • grudkowo-krostkowa;
  • przerostowo-naciekowa;
  • oczna;
  • ziarniakowa.

Zdarza się również, że u pacjenta jednocześnie występują różne odmiany accne rosacea lub że choroba przechodzi z jednego stadium w inne.

 

Leczenie trądzika różowatego

Trądzik różowaty wymaga długiej i żmudnej terapii, która może trwać miesiącami. W przypadku chorób takich jak trądzik różowaty, leczenie musi być zindywidualizowane. Lekarz powinien dobrać terapię do podtypu choroby występującej u danego pacjenta. Specjalista musi również wziąć pod uwagę czynniki współwystępujące.

Ponieważ nie wyjaśniono do końca, skąd bierze się trądzik różowaty, leczy się go za pomocą szerokiej gamy leków. Znajdują się wśród nich:

  • metronidazol;
  • erytromycyna i klindamycyna – antybiotyki stosowane zewnętrznie;
  • redukujące rumień roztwory: 10% sulfacetamidu sodu i 5% siarki;
  • kwas azelinowy – skuteczny w miejscowym leczeniu zmian grudkowo-krostkowym, ale niezalecany w postaci rumieniowej trądziku;
  • nadtlenek benzoliu – zalecany tylko w trądziku naciekowo-przerostowym;
  • retinoidy;
  • 2% ketokonazol;

Z kolei w leczeniu ogólnym lekarz ma do wyboru następujące specyfiki:

  • tetracykliny I i II generacji;
  • metronidazol;
  • makrolidy;
  • izotretynoina.

Dermatolog może zalecić również pacjentowi terapię światłem lub laserem. Natomiast w leczeniu postaci przerostowej konieczna może się okazać operacja.

 

Prewencja

Skóra, na której pojawia się trądzik różowaty, wymaga troskliwej pielęgnacji. Dostępna jest cała gama kosmetyków dostosowanych do potrzeb osób ze skłonnością do tej choroby. Niezwykle ważne jest też używanie kremów zawierających wysokie filtry przeciwsłoneczne. Zaś kosmetyki stosowane na co dzień powinny być starannie dobierane – nie mogą one zawierać alkoholu ani substancji drażniących. Stąd pillingi drobno- i gruboziarniste to raczej niepożądane środki kosmetyczne.

 

Ponadto profilaktyka tego typu dermatozy, którą jest trądzik różowaty, wymaga unikania nadmiernej ekspozycji na słońce i wiatr, a także przebywania w zbyt niskich temperaturach. Osoby ze skłonnością do accne rosacea muszą wykluczyć z diety alkohol, ostre przyprawy oraz gorące napoje. Powinny też niezwłocznie zrezygnować z palenia papierosów i ograniczyć nadmierny wysiłek fizyczny oraz stres.

Znajdź specjalistę