ZNAMIĘ BECKERA

Redakcja Dermatolog.pl, 5 listopada 2014

Znamię Beckera – opis choroby

Znamię Beckera – funkcjonujące też pod nazwą melanoza Beckera – jest schorzeniem o podłożu genetycznym, należącym do grupy znamion barwnikowych. W tym przypadku mamy do czynienia z przebarwioną warstwą komórek podstawnych naskórka, której towarzyszy niekiedy zwiększona ilość miocytów gładkich (element tkanki mięśniowej).

Znamię Beckera występuje głównie na skórze mężczyzn, a ujawnia się po przejściu okresu dojrzewania (2 i 3 dekada życia). Stąd przypuszczenia, że przyczyną choroby może być wzmożona aktywność androgenów (hormonów męskich), które stymulując melanocyty (komórki produkujące ciemny barwnik skóry), wywołują ich namnożenie się, a w efekcie rozwój znamienia pod postacią jasnobrązowej plamy o nieregularnej krawędzi. Tak pojęta melanoza Beckera została wprowadzona do medycyny przez Williama Beckera. Ten amerykański dermatolog w 1948 roku opisał po raz pierwszy omawianą przypadłość, a ta na trwałe została wprowadzona do medycyny pod jego nazwiskiem.

Źródło zdjęć: DermNet NZ

 

Objawy

Przebarwiona, płaska zmiana o brunatnym zabarwieniu i nieregularnej linii brzegu, opcjonalnie pokryta twardymi, brązowymi lub czarnymi włosami – to podstawowe cechy wyróżniające znamię Beckera. Początkowo plama bywa niewielka, jednak z czasem jej średnica powiększa się do kilkunastu centymetrów. Możliwe jest też uwypuklenie się znamienia i wystąpienie zmian trądzikowych w jego obrębie.

Znamię Beckera najczęściej zajmuje górną część klatki piersiowej oraz pleców, okolice barwowe i ramienia. Nie wyklucza to jednak opcji pojawienia się tej plamy barwnikowej w innej lokalizacji. U chorych z melanozą Beckera mogą też wystąpić inne, towarzyszące zmianom skórnym dolegliwości, jak tzw. kurza klatka piersiowa, skolioza czy rozszczep kręgosłupa, skrócenie jednej z kończy bądź powiększenie stopy.

 

Diagnostyka

Dermatolog rozpoznaje znamię Beckera w oparciu o ocenę widocznych zmian skórnych. Zwykle badanie fizykalne wystarcza do postawienia prawidłowej diagnozy. Jednak lekarz zawsze może odwołać się do dermatoskopii i poddać plamę badaniu pod kątem stwierdzenia lub wykluczenia jej złośliwości.

Leczenie

Pacjent powinien być świadomy, że jeśli diagnoza potwierdzi u niego znamię Beckera, leczenie chirurgiczne tego schorzenia w zasadzie nie jest stosowane. Wszystko z powodu znacznych rozmiarów i rozległości zmian, jakimi charakteryzuje się melanoza Beckera.

Usunąć znamię Beckera można jedynie w sytuacji, gdy występuje ono w bardzo widocznym i uciążliwym dla chorego miejscu.
Ponadto plama ta nie ma tendencji do zezłośliwienia i nie stanowi bezpośredniego zagrożenia dla życia. Stąd pacjentom zaleca się jedynie zabiegi laserowe oraz środki na bazie hydrochinonu, które mogą pomóc w rozjaśnieniu przebarwienia. Plamę należy jednak stale obserwować i regularnie konsultować się z lekarzem, gdyż jak każde znamię, wykazuje ona zwiększone ryzyko wystąpienia czerniaka skóry.

 

Prewencja

Ponieważ znamię Beckera jest uwarunkowane genetycznie, jego pojawienie się jest niezależnie od naszej woli i działań prewencyjnych. Można jednak zapobiec nasileniu się przebarwienia. Dlatego tak ważne jest unikanie promieniowania UV i opalania się w solarium, które mogą powodować ciemnienie plamy. W celach estetycznych można też bez żadnych przeszkód depilować (mechanicznie czy laserowo) występujące na znamieniu włosy.

Znajdź specjalistę