Łysienie androgenowe – kogo dotyka i jakie ma przyczyny?

Łysienie androgenowe najczęstszą przyczyną utraty włosów Jak podają statystyki, najczęstszą przyczyną wypadania włosów jest łysienie androgenowe (nazywane również łysieniem typu […]

łysienie androgenowe

Łysienie androgenowe najczęstszą przyczyną utraty włosów

Jak podają statystyki, najczęstszą przyczyną wypadania włosów jest łysienie androgenowe (nazywane również łysieniem typu męskiego) – dotyczy ono aż 95% procent wszystkich przypadków. Dolegliwość ta dotyka zarówno kobiet, jak i mężczyzn.

łysienie androgenowe

Lysienie androgenowe – przyczyny

Łysienie androgenowe jest chorobą dziedziną – prawdopodobieństwo zachorowania jest tym większe, im więcej krewnych pierwszego oraz drugiego stopnia boryka się z tym schorzeniem. Jeżeli wystąpiło ono również u krewnych płci żeńskiej, szansa na chorowanie gwałtownie wzrasta.

Osoby posiadające genetyczne predyspozycje, zapadają na łysienie androgenowe duże wcześniej. Póki co, nie udało się dokładnie stwierdzić, który pojedynczy gen jest odpowiedzialny za rozwój łysienia. Pod uwagę brane są tutaj zespoły genów, których rozmaite kombinacje wpływają na wiek zachorowania i stopień jego nasilenia. W genach tych dochodzi do mutacji, na skutek których zaczyna się wytwarzać wadliwe białko lub białka, uczestniczące w produkcji androgenów. U mężczyzn za ten proces odpowiedzialne są jądra, u kobiet natomiast jajniki, kora nadnerczy oraz łożysko. Współudział w tego typu zaburzeniach wydzielania hormonalnego mogą mieć choroby tarczycy, jąder, zaburzenia endokrynologiczne czy cukrzyca.

Czynniki genetyczne nie stanowią jednak jedynej przyczyny łysienia androgenowego. Ogromny wpływ ma tutaj również styl życia – długotrwały stres, bezsenność, przemęczenie psychiczne i fizyczne, a także ekstremalny trening sportowy (wiąże się to ze znaczącym wzrostem poziomu testosteronu w czasie wytężonego wysiłku fizycznego).

Do specjalisty po diagnozę

Rozpoznanie łysienia androgenowego u mężczyzn jest dosyć proste i opiera się o wykonanie badania klinicznego. Do postawienia diagnozy niezbędna jest dokładna rozmowa z pacjentem na temat przebiegu procesu wypadania włosów, czasie jego trwania, stosowanym leczeniu, a także zbliżonych przypadkach w rodzinie. Następnie ma miejsce badanie lekarskie, podczas którego ocenia się stopień zaawansowania procesu utraty włosów oraz obecność zmian, które nierzadko towarzyszą łysieniu androgenowemu. Zalicza się do nich między innymi łojotok, trądzik oraz hirsutyzm, czyli nadmierne owłosienie poszczególnych części ciała.

By zdiagnozować leczenie androgenowe u kobiet, niezbędne jest nie tylko przeprowadzenie dokładnego wywiadu, lecz także wykonanie badań włosów. Jednym z nich jest trichogram, na podstawie którego ocenić można wygląd korzeni włosowych oraz określić ilość włosów w danych fazach cyklu wzrostu. Wykonać należy również badania hormonalne, które mają na celu określenie poziomu estrogenów, TSH, hormonów tarczycy, ferrytyny (białka, które uczestniczy w przechowywaniu żelaza w organizmie) oraz wolnego i całkowitego testosteronu. Poza trichogramem, często konieczna okazuje się także biopsja.

Jakie leczenie powstrzyma łysienie?

Łysienie androgenowe leczy się najczęściej dwoma specyfikami, a jest to: minoksydil oraz finasteryd. Drugi preparat, jako że wpływa niekorzystnie na rozwój narządów płciowych płodu, stosowany może być wyłącznie u mężczyzn; używany jest on również w leczeniu łagodnego przerostu prostaty. Dostępny jest formie tabletek na receptę. Koszt miesięcznej kuracji to około 200 złotych. Efektów spodziewać można się po około 6 – 12 miesiącach. Po zaprzestaniu przyjmowania leku, efekty leczenia ulegają cofnięciu. Działanie finasterydu opiera się o zahamowanie dalszej utraty włosów.

Minoksydil natomiast, uczestniczy w mechanizmie rozszerzania naczyń krwionośnych skóry i miejscowej poprawy krążenia, a co za tym idzie – hamuje postęp łysienia i przyczynia się do częściowego odrostu włosów. Stosuje się go dwa razy dziennie na skórę głowy. Występuje on w stężeniu 2% (bez recepty) oraz 5% (na receptę). Stosowany może być zarówno u mężczyzn, jak i kobiet. Efekty zauważyć można już po kilku miesiącach stosowania, lecz podobnie jak w przypadku finasterydu, utrzymują się one jedynie podczas trwania kuracji.

Gdy terapia farmakologiczna nie okaże się skuteczna, chory zdecydować może się na przeszczep włosów. Szczegóły zabiegu, jego koszt i możliwe do uzyskania efekty przedstawia lekarz, podczas indywidualnej konsultacji.

Przeczytaj też:

Tabletki na włosy – porównujemy popularne tabletki na porost włosów

logo