Zabiegi

Usuwanie brodawek narządów płciowych (kłykciny kończyste)

Brodawki płciowe wynikiem zakażenia wirusem HCV

Szacuje się, że 1% aktywnych seksualnie osób w wieku 15-25 lat ma klinicznie jawne cechy zakażenia wirusem HCV, czyli brodawki płciowe. Jak leczyć te zmiany to podstawowe pytanie padające z ust chorych.

usuwanie brodawek narzadow plciowych

Otóż odbywa się to na różne sposoby – w zależności od rozległości zmian chorobowych i ich umiejscowienia. Jeśli u pacjenta występują pojedyncze i dobrze odgraniczone, niewielkie brodawki płciowe, usuwanie ich można przeprowadzić za pomocą środków farmakologicznych (np. imikwimod, podofilina, intereferon, cydofowir). Jednak zwykle jest to długa i żmudna terapia.

Natomiast zmiany duże i rozsiane eliminuje się metodami fizycznymi, jak krioterapia (wymrażanie), elektrokoagulacja (oddziaływanie prądem), waporyzacja laserowa oraz zabieg chirurgiczny. Pierwsze trzy może wykonać dermatolog, przy ostatnim wymagany jest chirurg. Zabieg na brodawki płciowe w każdej z tych postaci można przeprowadzić w warunkach ambulatoryjnych, bez konieczności hospitalizacji pacjenta. Przy każdym konieczne jest też znieczulenie – zwykle miejscowe, rzadko – ogólne.

Opis zabiegu

Brodawki płciowe (kłykciny kończyste) – z powodzeniem leczy się laseroterapią. Metodę tę uznaje się za prostą, bezpieczną i efektywną. Laser CO2 stosuje się w leczeniu zmian w obrębie nabłonka płaskiego rogowaciejącego. Gdy lekarz potraktuje energią lasera kłykciny kończyste, usuwanie tych zmian odbywa się przez ich odparowanie. Zniszczeniu ulega sama brodawka, jak i miejsce, z którego „wyrastała”. W pozostałych przypadkach stosuje się cięcie wiązką światła laserowego. W miejscu działania lasera uwidacznia się nieznaczne zwęglenie tkanki, a rana goi się w ciągu 10 dni. Po drugi typ lasera – Nd:YAG – sięga się, gdy brodawki zajmują obszar pokryty nabłonkiem płaskim nierogowaciejącym i błony śluzowe.

Chirurgiczny zabieg na brodawki rozpoczyna się od znieczulenia pola zabiegowego kremem EMLA (rzadziej znieczulenie ogólne). Następnie za pomocą nożyczek wykonuje się cięcie w warstwie siateczkowej skóry, ewentualnie wyłyżeczkowanie narośli. Pobiera się też wycinek do badania histopatologicznego. Przy elektrokoagulacji dotyka się zmiany chorobowe elektrodą i działa na nie prądem o wysokiej częstotliwości. Wytwarzana wówczas wysoka temperatura ścina białka i wypala tkanki tworzące brodawkę. Natomiast w krioterapii oddziałuje się na brodawki niską temperaturą – za pomocą aparatury z ciepłym azotem, podtlenkiem azotu, a czasem dwutlenkiem węgla. Najczęściej zamraża się zmiany dwukrotnie w trakcie jednej sesji – gdy po pierwszym zamrożeniu brodawka odtaje, powtarza się czynność.

 

Wskazania

Jeśli u pacjenta zostaną wykryte brodawki płciowe, usuwanie tych zmian jest konieczne, gdyż mogą one prowadzić do powikłań typu problemy z oddawaniem moczu czy naciekanie okolicznych tkanek. Kłykciny kończyste niekwalifikujące się do leczenia farmakologicznego należy poddać zabiegom dermatochirurgicznym. Najbardziej inwazyjny – chirurgiczny zabieg na brodawki – stosuje się przy zmianach rozległych i niepoddających się innym metodom leczenia.

Przeciwwskazania

Usuwanie brodawek narządów płciowych jest niewskazane, gdy w obrębie zmiany kwalifikowanej do zabiegu rozwija się infekcja bakteryjna lub wirusowa. Podobnie skłonność do powstawania blizn przerosłych i keloidów u pacjenta może stanowić przeszkodę w zastosowaniu metod mechanicznych. Osoby z rozrusznikiem serca lub zaburzeniami krążenia czy krzepnięcia krwi nie powinny korzystać z laseroterapii i elektrokoagulacji, a pacjenci z objawami uczulenia na zimno – z krioterapii. Natomiast kobiety w ciąży mogą poddać się tylko części z tych zabiegów – bezpieczna będzie dla nich krioterapia i laseroterapia.

Objawy niepożądane

Podstawowym skutkiem ubocznym omawianych zabiegów są tworzące się po nich blizny – znaczne po elektrokoagulacji, ale niemal niewidoczne po laseroterapii, często także po zabiegu chirurgicznym ze względu na bogate unaczynienie okolic poddanych zabiegowi. Po laserowej likwidacji brodawki mogą powstać miejscowe strupki, które odpadają samoistnie. Jednak procesu tego nie należy przyspieszać (moczyć, zmiękczać, odrywać strupka), gdyż mogłoby to odbić się na wyglądzie blizny. Krioterapia nie prowadzi do powstania blizn, ale może skutkować mniej lub bardziej bolesnymi pęcherzami.

Częstotliwość zabiegów

Krioterapię powtarza się zwykle 3-6 razy w odstępach 7-14 dniowych. Usuwanie brodawek narządów płciowych innymi metodami nie wymaga obligatoryjnego wznawiania czynności zabiegowych. Jednak w wielu przypadkach zmiany, mimo skutecznego leczenia, mogą nawracać się.

Napisz komentarz

Dodaj komentarz

Znajdź specjalistę