Zabiegi

Nietrzymanie moczu

Nietrzymanie moczu (NTM)

Nietrzymanie moczu to złożony problem, który dotyka 24% kobiet w wieku 18-48 lat, 39% pań po 55 r.ż. i aż 50% osób w podeszłym wieku. Za tą przypadłością kryje się wiele przyczyn – infekcje układu moczowo-płciowego, kamienica, otyłość, zaparcia, obniżenie cewki moczowej, obniżenie pęcherza, zwiotczenie mięśni miednicy, terapia niektórymi lekami np. nasercowymi, urazy rdzenia kręgowego, przebyte choroby lub zabiegi ginekologiczne, zmiany hormonalne czy menopauza.

nietrzymanie moczu

Wszystkie prowadzą do obniżenia elastyczności mięśni okolic intymnych, które nie są już w stanie szczelnie zamykać ujścia pęcherza. W rezultacie u pacjentki pojawia się niekontrolowane gubienie moczu.

Wyróżnia się wysiłkowe nietrzymanie moczu (związane z aktywnością fizyczną – np. podniesienie dziecka, kichanie, kaszel, praca fizyczna, wchodzenie po schodach), naglące (nagłe parcie na pęcherz powodowane nieoczekiwanymi jego skurczami) oraz postać mieszaną. Już lekkie nietrzymanie moczu warto leczyć, gdyż z czasem może ono przybrać postać zaawansowaną. Medycyna posiada szeroki zasób metod zwalczania tej przykrej dolegliwości – od farmakoterapii i elektrostymulacji przez operację wszczepienia pod cewkę moczową taśmy z tworzywa syntetycznego, zabiegi z zastosowaniem powięzi własnej wprowadzanej pod szyję pęcherza, podwieszanie tkanek szyi pęcherza do więzadła ściany jamy brzusznej i okolicy spojenia łonowego (tzw. operacja Burcha) po wstrzyknięcia i implanty okołocewkowe oraz wszczepienie sztucznego zwieracza cewki.

Medycyna (a dokładnie ginekologia) estetyczna oferuje też alternatywę dla inwazyjnych zabiegów na nietrzymanie moczu zabieg laserowy. Polega on na obkurczaniu ścianek pochwy wiązką lasera. Interwencja ta owocuje wzmocnieniem – uelastycznieniem i pogrubieniem – powięzi wewnątrzmiedniczej, ścianek pochwy, a także obszaru ujścia cewki moczowej. Dzięki temu mechanizm trzymania moczu zaczyna działać sprawniej, a dolegliwość znika. Technika ta jest wysoce bezpieczna i precyzyjna. Znajduje zastosowanie nie tylko w leczeniu NTM, ale też zespołu poluzowanej pochwy (np. po ciężkim porodzie), suchości pochwy, silnego świądu towarzyszącemu stanom zapalnym sromy i pochwy, a także w rewitalizacji (odmładzaniu) ścianek pochwy, sromu i krocza.

 

Opis zabiegu na nietrzymanie moczu

Zabieg z użyciem wiązki lasera przeprowadza odpowiednio przeszkolony ginekolog. Uprawnienia do leczenia NTM metodą laserową może też uzyskać lekarz medycyny estetycznej, np. chirurg z takimi kwalifikacjami. Zanim specjalista wprowadzi do pochwy pacjentki specjalną i odpowiednio dobraną do niej głowicę lasera, lekarz dokładnie oczyszcza i dezynfekuje przedsionek, wejście oraz kanał pochwy. Wziernik lasera z głowicą o okrężnym adapterze emituje wiązkę laserową, która naświetla okolice przedsionka pochwy, ujście cewki moczowej oraz obszar wzdłuż przedniej ściany pochwy. Laserowe leczenie nietrzymania moczu bazuje na termalnej penetracji tych tkanek, pobudzając zastany kolagen do obkurczenia się, a fibroblasty – do produkcji nowych włókien kolagenowych. Rezultatem tych procesów jest lepsza kontrola nad czynnościami fizjologicznymi. Pacjentka po zabiegu może od razu wrócić do normalnego trybu życia.
 

 

Wskazania

W zasadzie nietrzymanie moczu jest dolegliwością, którą można i powinno się leczyć. NTM może bowiem odbić się tak na zdrowiu cielesnym (maceracja naskórka okolic intymnych), jak i psychice kobiety (unikanie kontaktów seksualnych, wycofanie się z życia społecznego, depresja). O ostatecznej kwalifikacji do zabiegu decyduje lekarz diagnozujący chorą i oceniający stopień zaawansowania schorzenia. Laserowe leczenie nietrzymania moczu stosuje się przy lekkim lub średnio zaawansowanym wysiłkowym lub mieszanym nietrzymaniu moczu.

 

Przeciwwskazania

Laserowe leczenie nietrzymania moczu jest wykluczone u pacjentki:

  • w ciąży lub w trakcie laktacji;
  • z aktywną infekcją intymną;
  • z nieprawidłowym wynikiem cytologii;
  • cierpiącej na epilepsję lub nieuregulowaną cukrzycę;
  • przyjmującej leki podnoszące wrażliwość na światło, preparaty uspokajające typu chlorpromazyna, doustne leki dla cukrzyków, środki moczopędne, leki przeciwpadaczkowe czy przeciwarytmiczne;
  • stosującej zioła, takie jak dziurawiec bądź nagietek.

 

Objawy niepożądane

Gdy lekkie lub średnio zaawansowane NTM leczy się laserowo, pacjentka nie musi obawiać się negatywnych skutków terapii. Interwencja specjalistyczna z użyciem wiązki lasera jest bowiem bezinwazyjna, bezbolesna, przeprowadzana w warunkach ambulatoryjnych, bez konieczności późniejszej hospitalizacji, a także bez obligatoryjnego znieczulenia. Wszystko to sprawia, że tego typu zabieg na nietrzymanie moczu należy do wysoce bezpiecznych. Kobieta poddająca się interwencji laserowej na NTM może co najwyżej odczuwać ciepło w pochwie, utrzymujące się do kilku godzin po wyjściu z gabinetu. Niezwykle rzadko panie doświadczają bólu w dole brzucha w dniu zabiegu.

 

Częstotliwość zabiegów

Jeśli u pacjenta/pacjentki zdiagnozuje się nietrzymanie moczu, leczenie przypadłości laserem generalnie jest pojedynczą interwencją. Jednak może ono zakończyć się niepowodzeniem (zwykle w cięższych przypadkach). Wówczas to lekarz decyduje o ponownej interwencji – zazwyczaj po 2 miesiącach.

Napisz komentarz

Dodaj komentarz

Znajdź dermatologa na skróty

Dermatolog to lekarz specjalista, który zajmuję się w leczeniem skóry, włosów oraz paznokci. Dermatologia to dziedzina medycyny, którą możemy podzielić na dermatologię leczniczą oraz estetyczną. Dermatologia lecznicza, jak sama nazwa wskazuje, skupia się na leczeniu chorób skóry takich jak afta, łuszczyca, czerniak, łysienie, trądzik różowaty, i wiele innych. 

Dermatologia estetyczna skupia się na poprawie kondycji skóry i spowolnieniu procesów starzenia. W dermatologii estetycznej stosuje się preparaty i zabiegi na usuwanie zmarszczek, usuwanie znamion, itp. Często leczenie chorób skóry, takich jak trądzik pospolity, wymaga też wykonania zabiegów estetycznych w celu usunięcia blizn potrądzikowych lub przebarwień skóry. 

Dermatolog specjalizujący się w leczeniu chorób skóry może jednocześnie być specjalistą dermatologii estetycznej lub szeroko pojętej medycyny estetycznej.  Dermatochirurgia zajmuje się usuwaniem chirurgicznym lub laserowym zmian skórnych takich jak różne rodzaje znamion – naskórkowe i melanocytowe, naczyniowe, łojowe i potowe -włókniaki, kurzajki, kaszaki, i inne.


X
2759