Zabiegi

Usuwanie blizn przerosłych (keloidów)

Upośledzenie procesu gojenia się rany oraz pourazowe zaburzenia rozkładu i syntezy kolagenu skutkujące jego nadprodukcją, mogą doprowadzić do powstania zmian typu blizny przerosłe i keloidy (bliznowce). Pierwsze tworzą się bezpośrednio po urazie skóry, nie przekraczają jego granic, mogą też samoistnie ustąpić. Drugie – wykraczają poza linię urazu, nie wykazują tendencji do samoistnego cofania się, a tworzą w ciągu miesięcy i lat.

usuwanie blizn przeroslych

Usuwanie keloidów czy blizn przerosłych najczęściej odbywa się drogą cięcia chirurgicznego. Niestety równie często (45-100% przypadków) wycięta zmiana odrasta. Jeśli tą metodą zostanie usunięta blizna przerostowa, leczenie uznaje się za zwieńczone sukcesem, gdy nawrót nie nastąpi w ciągu 2 lat od zabiegu. Nie ma więc jednej, skutecznej metody usuwania blizn przerosłych i keloidów. Lekarz często stosuje terapię kombinowaną, zamienną, a także zabiegi wspierające. Potwierdza to tylko fakt, że leczenie tego typu zmian to duże wyzwanie.

 

Opis zabiegu

Chirurgiczne usuwanie blizn przerosłych i keloidów polega na wycięciu patologicznej zmiany i wszczepienie w to miejsce skóry pobranej z innej części ciała oraz późniejszym szyciu. Chirurg skupia się także na uniknięciu choćby najmniejszego napięcia brzegów rany. By podnieść skuteczność zabiegu (nawet o 25%), często łączy się go z presoterapią (noszenie ubrań uciskowych przez 18-24 h, minimum 4-6 msc), podawaniem sterydów do blizny, noszeniem opatrunków silikonowych (co najmniej 3 msc, przez 23 h/dobę) lub radioterapią (rzadko).

Metody usuwania blizn przerosłych i keloidów obejmują także laseroterapię i kriochirurgię. Pierwsza sprowadza się do potraktowaniu blizny lub bliznowca wiązką lasera (CO2, Nd:YAG lub barwnikowego). Następuje wówczas reakcja termiczna polegająca na absorpcji promieniowania i przekształcania go w ciepło. Ostatecznie tkanki blizny/keloidu odparowują, a kolagen rozkłada się. W efekcie zmiana rozjaśnia się, a jej obrzęk, swędzenie i wypukłość – maleją.

Kriochirurgia bazuje na sile przeciwnej – czyli na zimnie. Usuwanie blizn przerosłych odbywa się tu przez ich zamrażanie. W trakcie 2-4-sekundowych sesji w przypadku blizn przerosłych, a 10-15 minutowych przy keloidach, zmiany skórne poddaje się działaniu ciekłego azotu o temperaturze od -85 do nawet -190 stopni. W ten sposób dochodzi do uszkodzenia tkanek, ich niedokrwienia i niedotlenienia, a ostatecznie – martwicy.

Wskazania

Dermatolog może zalecić usuwanie blizn przerosłych czy usuwanie keloidów z następujących wskazań:

  • dyskomfort pacjenta powodowany wyglądem i widocznością zmiany;
  • znaczna bolesność, świąd i tkliwość w jej obrębie;
  • ryzyko zniekształcenia, upośledzenia funkcji danej okolicy czy uszkodzenia narządu (np. uszu, oczu, ograniczenie ruchomości stawu);
  • depresja, zaburzenia snu i codziennego funkcjonowania.

 

Przeciwwskazania

Usuwanie blizn przerosłych i keloidów może okazać się niemożliwe z powodu:

  • aktywnej infekcji w okolicach zmiany skórnej;
  • uszkodzenia skóry;
  • egzemy, wysypki i obrzęku w polu zabiegowym;
  • choroby nowotworowej skóry;
  • ciąży i laktacji.

W przypadku, gdy u pacjenta występuje keloid, usuwanie tego typu zmiany za pomocą skalpela często nie jest zalecane z powodu znacznego ryzyka ponownego wystąpienia bliznowca – jeszcze bardziej widocznego i większego.

Objawy niepożądane

Bezpośrednio po kriochirurgii – w ciągu 30 minut – uwidacznia się zaczerwienienie, obrzęk i pęcherze na skórze. Następnie tworzą się strupki, których nie powinno się zdrapywać. Bywa, że efektem ubocznym terapii ciekłym azotem jest zanik, przebarwienie czy odbarwienie skóry. Zaczerwienienie, obrzęk, pęcherze i guzki mogą, ale niezwykle rzadko, pojawić się też po zabiegu laserowym. Obie metody wiążą się również z doznaniami bólowymi i ryzykiem nawrotów zmian skórnych.

Usuwanie blizn przerosłych i keloidów za pomocą skalpela także pociąga za sobą wysokie ryzyko ich odrośnięcia. Sporadycznie obserwuje się wtórne infekcje pooperacyjne.

 

Częstotliwość zabiegów

Krioterapię i laseroterapię jako metody usuwania blizn przerosłych i keloidów powinno przeprowadzać się cyklicznie. Terapię zimnem wypada powtórzyć po miesiącu, a czasem nawet po roku czy dwóch latach. Zaś laseroterapię – odbyć w kilku sesjach, zależnie od zaleceń lekarza. O powtórzeniu zabiegu chirurgicznego również decyduje lekarz. Częściej jednak, gdy zawiedzie jedna metoda i u pacjenta odrośnie keloid czy blizna przerostowa, leczenie zmiany nawrotowej odbywa się już innym sposobem.

Powiązane artykuły

Napisz komentarz

Dodaj komentarz

Znajdź dermatologa na skróty

Dermatolog to lekarz specjalista, który zajmuję się w leczeniem skóry, włosów oraz paznokci. Dermatologia to dziedzina medycyny, którą możemy podzielić na dermatologię leczniczą oraz estetyczną. Dermatologia lecznicza, jak sama nazwa wskazuje, skupia się na leczeniu chorób skóry takich jak afta, łuszczyca, czerniak, łysienie, trądzik różowaty, i wiele innych. 

Dermatologia estetyczna skupia się na poprawie kondycji skóry i spowolnieniu procesów starzenia. W dermatologii estetycznej stosuje się preparaty i zabiegi na usuwanie zmarszczek, usuwanie znamion, itp. Często leczenie chorób skóry, takich jak trądzik pospolity, wymaga też wykonania zabiegów estetycznych w celu usunięcia blizn potrądzikowych lub przebarwień skóry. 

Dermatolog specjalizujący się w leczeniu chorób skóry może jednocześnie być specjalistą dermatologii estetycznej lub szeroko pojętej medycyny estetycznej.  Dermatochirurgia zajmuje się usuwaniem chirurgicznym lub laserowym zmian skórnych takich jak różne rodzaje znamion – naskórkowe i melanocytowe, naczyniowe, łojowe i potowe -włókniaki, kurzajki, kaszaki, i inne.