Zdrowa i piękna skóra

Brązowe plamy na skórze – czy to melasma?

Redakcja Dermatolog.pl, 4 maja 2015

Melasma: choroba czy defekt estetyczny?

Nieestetyczne przebarwienia na skórze mogą być objawem poważnej choroby. Niektóre z nich są jednak zupełnie niegroźne i wynikają z zaburzeń gospodarki hormonalnej. Do takich zmian należy melasma – choroba skóry coraz częściej poddawana leczeniu dermatologicznemu.

melasma

Pojawienie się na skórze przebarwień powinno skłonić do wizyty u dermatologa, ponieważ z pozoru niewinna plamka może wiązać się poważną chorobą. Trzeba jednak pamiętać, że nie wszystkie przebarwienia są groźne. Niektóre z nich, tak jak melasma, są reakcją organizmu na zmiany hormonalne albo nadmierne eksponowanie na promienie słoneczne. Nie stanowią zagrożenia dla zdrowia, ale ze względów estetycznych są poddawane leczeniu dermatologicznemu.

Plamy na skórze – przyczyny powstawania

Skóra człowieka produkuje melaninę, chroniącą ją przed szkodliwymi promieniami UV. Działanie ochronne wyraża się zmianą barwy skóry – im bardziej intensywna jest ekspozycja na promienie słoneczne, tym ciemniejsza staje się karnacja. Jeżeli jednak dochodzi do nadmiernej produkcji melaniny i jej nierównomiernej dystrybucji, na skórze pojawiają się ciemniejsze, punktowe przebarwienia. Główną przyczyną nadprodukcji barwnika jest słońce, ale często zaburzenia są spowodowane zmianami hormonalnymi. W znaczącej większości przypadków jest to schorzenie o nazwie melasma.

Czym jest melasma i jak ją rozpoznać?

Melasma, zwana także ostudą lub chloasmą, to zaburzenie barwnikowe o charakterze nabytym, które występuje głównie u kobiet po 30. roku życia, stosujących antykoncepcję hormonalną bądź będących w ciąży. Przebarwienie ma nieregularny kształt i może przybrać barwę od jasnobrązowej do ciemnobrązowej. Najczęściej pojawia się w miejscach eksponowanych na działanie promieni słonecznych – na twarzy oraz dłoniach.

Stwierdzenie melasmy wymaga konsultacji dermatologicznej, podczas której lekarz wykluczy inne przyczyny powstawania przebarwień.

Diagnostyka i leczenie melasmy

Rozpoznanie schorzenia następuje na podstawie oględzin przebarwienia oraz wywiadu, podczas którego lekarz zbiera informacje na temat ciąży, stosowania antykoncepcji hormonalnej i przyjmowanych leków oraz nasilania się objawów po kontakcie ze słońcem.

Wyboru sposobu leczenia dokonuje się po ustaleniu głębokości lokalizacji barwnika i określeniu, który z trzech rodzajów melasmy występuje u pacjenta. W dermatologii wyróżnia się:

  • melasmę epidermalną – występującą w naskórku,
  • melasmę dermalną – występującą w skórze właściwej,
  • melasmę w formie mieszanej – występującą zarówno w naskórku, jak i skórze właściwej.

Badanie przeprowadza się z wykorzystaniem lampy Wooda, emitującej długofalowe promienie ultrafioletowe (światło Wooda, czarne światło). Określenie głębokości występowania ciałek melaninowych pozwala na wybór najskuteczniejszej metody leczenia.

Leczenie melasmy z wykorzystaniem osiągnięć medycyny estetycznej

Melasma nie stanowi zagrożenia dla zdrowia, jednak ze względów estetycznych często poddawana jest leczeniu. Pacjenci mogą podjąć leczenie dermatologiczne lub stosować domowe sposoby usuwania przebarwień.

Najłagodniejszy przebieg ma leczenie przebarwień epidermalnych, które usuwa się poprzez złuszczanie naskórka. W leczeniu dermatologicznym stosuje się maski wybielające oraz peelingi na bazie hydrochinonu, kwasu kojowego lub azelainowego, a także kwas migdałowy, mlekowy retinol.  Melasmę dermalną trudniej jest zlikwidować za pomocą peelingów chemicznych, dlatego w tym przypadku medycyna estetyczna wykorzystuje zabiegi mechaniczne oraz laserowe usuwanie przebarwień.

Domowe metody usuwania przebarwień

Usuwanie melasmy domowymi metodami polega na stosowaniu kosmetyków zawierających kwas azelainowy, pochodne witaminy A, kwasy owocowe oraz składniki pochodzenia naturalnego, m.in. wyciąg z ogórka, pietruszki, cytryny, porzeczki czy mącznicy lekarskiej. Działanie kosmetyków polega na jednoczesnym wybielaniu plam i hamowaniu produkcji melaniny.

Jak uniknąć melasmy?

Leczenie melasmy jest trudne i długotrwałe – niezależnie od wybranego sposobu usuwania przebarwień, konieczne jest powtarzanie zabiegów i systematyczne stosowanie odpowiednich kosmetyków. Zmiany mogą powracać, dlatego bardzo duże znaczenie w skutecznej terapii ma właściwe zdiagnozowanie występowania zmian na skórze, a także odpowiednia profilaktyka.

Chcąc uniknąć melasmy należy stosować się do trzech podstawowych zaleceń:

  • unikać ekspozycji na słońce,
  • stosować kremy ochronne z filtrami przeciwsłonecznymi,
  • używać kremów antypigmentacyjnych zalecony przez lekarza.

Jeżeli mimo stosowania profilaktyki nie uniknie się przebarwień, nie należy się niepokoić – jeżeli była spowodowana zmianami hormonalnymi, przebarwienia ulegną rozjaśnieniu po unormowaniu się gospodarki hormonalnej. Jeśli zaś powstały w wyniku nadmiernej ekspozycji na słońce – dobry dermatolog z pewnością dobierze właściwą kurację eliminującą zmiany.

Powiązane artykuły

Napisz komentarz

Dodaj komentarz

Znajdź dermatologa na skróty

Dermatolog to lekarz specjalista, który zajmuję się w leczeniem skóry, włosów oraz paznokci. Dermatologia to dziedzina medycyny, którą możemy podzielić na dermatologię leczniczą oraz estetyczną. Dermatologia lecznicza, jak sama nazwa wskazuje, skupia się na leczeniu chorób skóry takich jak afta, łuszczyca, czerniak, łysienie, trądzik różowaty, i wiele innych. 

Dermatologia estetyczna skupia się na poprawie kondycji skóry i spowolnieniu procesów starzenia. W dermatologii estetycznej stosuje się preparaty i zabiegi na usuwanie zmarszczek, usuwanie znamion, itp. Często leczenie chorób skóry, takich jak trądzik pospolity, wymaga też wykonania zabiegów estetycznych w celu usunięcia blizn potrądzikowych lub przebarwień skóry. 

Dermatolog specjalizujący się w leczeniu chorób skóry może jednocześnie być specjalistą dermatologii estetycznej lub szeroko pojętej medycyny estetycznej.  Dermatochirurgia zajmuje się usuwaniem chirurgicznym lub laserowym zmian skórnych takich jak różne rodzaje znamion – naskórkowe i melanocytowe, naczyniowe, łojowe i potowe -włókniaki, kurzajki, kaszaki, i inne.