Zdrowa i piękna skóra

Łojotok pod lupą

Redakcja Dermatolog.pl, 26 stycznia 2015

Łojotok

Problemy ze skóry łojotokową to jedna z najczęstszych przyczyn konsultacji w gabinecie dermatologicznym. Poważniejsze dolegliwości z nadprodukcją sebum dotyczą 1-3% społeczeństwa, a ich przyczyny są bardzo różnorodne – od depresji aż po zaburzenia odżywiania. Jak radzić sobie z ŁZS? Łojotok pod lupą!

łojotok

 

Dokuczliwe objawy

Produkcja tłuszczu (sebum) przez skórę jest niezbędna do utrzymania jej elastyczności, wilgoci i zdrowego wyglądu. Gdy jednak dochodzi do jego nadprodukcji, mogą pojawić się poważne dolegliwości. Należy do nich łojotok, a więc łojotokowe zapalenie skóry (ŁZS) – przewlekły stan obejmujący przede wszystkim skórę twarzy i głowy, ale także okolice uszu, klatki piersiowej i pleców. Jego objawami jest m.in.:

  • Łuszczenie się zabarwionego żółtawo naskórka
  • Duże plamy rumieniowe
  • Tłusty łupież
  • Przetłuszczające się i wypadające włosy
  • Dokuczliwy świąd i pieczenie skóry

Zmiany pojawiają się najczęściej na granicy skóry nagiej i owłosionej, a w przypadku twarzy w okolicach brwi i nosa. Łojotok nie tylko nieestetycznie wygląda, ale także powoduje złe samopoczucie. Objawy nasilać mogą się przy podwyższonej temperaturze.

Hormony, stres i cała reszta

Przyczyny łojotoku są bardzo zróżnicowane. Może on towarzyszyć innym chorobom (np. cukrzycy, zapaleniu wątroby typu C, depresji i in.) bądź obniżeniu odporności. Może też być powiązany ze zmianami hormonalnymi w czasie dojrzewania lub menopauzy. W końcu łojotok może stanowić konsekwencję niewłaściwej diety i dolegliwości metabolicznych, zaniedbań higienicznych czy nadmiernej ekspozycji na słońce. Do nasilenia się objawów dochodzi często pod wpływem stresu, podrażnień skóry i niewłaściwej pielęgnacji. Łojotok statystycznie częściej dotyka mężczyzn, osoby nastoletnie i osoby w podeszłym wieku.

Łojotokowy efekt jo-jo

Walka z łojotokiem nie powinna przebiegać agresywnie. Zastosowanie silnych środków przeciwłojotokowych może prowadzić do swoistego efektu jo-jo – na chwilę pozbędziemy się objawów, jednak wrócą one w większym nasileniu. Ponadto skóra pozbędzie się wilgoci, a nie nadmiaru tłuszczu. Dlatego lepiej postawić na delikatne preparaty przeznaczone na skóry łojotokowej i stosować je systematycznie. Sięgajmy po pianki do mycia dla cery wrażliwej, toniki z kwasem salicylowym, lekkie kremy z witaminą B3, wyciągiem z soi lub papai, a w średnim wieku także retinolu, który dodatkowo będzie miał działanie przeciwzmarszczkowe. Także podczas robienia makijażu wybierajmy kosmetyki lekkie i niedrażniące. W innym razie może dojść do zatykania się porów i pojawienia się na cerze licznych krost i zaskórników, które często towarzyszą łojotokowi.

Mikrodermabrazja z bonusem

W gabinecie kosmetycznym mogą nam pomóc takie zabiegi jak mikrodermabrazja, mezoterapia bezigłowa, hydradermabrazja, peelingi medyczne, a w przypadku towarzyszących łojotokowi wyprysków – laserowe leczenie trądziku. Z nowości szczególnie godna polecenia na łojotok jest hydradermabrazja, która łączy złuszczanie starego naskórka z intensywną aplikacją substancji o działaniu przeciwłojokotowym.

Dietą w łojotok

Podczas walki z tą dolegliwością nie obejdzie się też bez zmian w naszej diecie. Menu powinno przypominać dietę osoby budującej masę mięśniową, a więc opierać się na odpowiednio przygotowanych proteinach. Wykluczamy z niego przede wszystkim alkohol, białe pieczywo, żywność wysoko przetworzoną, część przetworów mlecznych (oprócz maślanki i masła) i ostre przyprawy. Włączamy za to mięso drobiowe i ryby, kaszę gryczaną, warzywa na parze (oprócz ziemniaków) i napoje ziołowe (zwłaszcza szałwię, bratek, rumianek i pokrzywę).
Efekty zmodyfikowanej diety nie przyjdą szybko, jednak trwała zmiana nawyków żywieniowych może nas na zawsze uwolnić od łojotoku. Gdy dodamy do tego odpowiednią pielęgnację, łatwo poradzimy sobie z tą chorobą dermatologiczną.

Powiązane artykuły

Napisz komentarz

Dodaj komentarz

Znajdź dermatologa na skróty

Dermatolog to lekarz specjalista, który zajmuję się w leczeniem skóry, włosów oraz paznokci. Dermatologia to dziedzina medycyny, którą możemy podzielić na dermatologię leczniczą oraz estetyczną. Dermatologia lecznicza, jak sama nazwa wskazuje, skupia się na leczeniu chorób skóry takich jak afta, łuszczyca, czerniak, łysienie, trądzik różowaty, i wiele innych. 

Dermatologia estetyczna skupia się na poprawie kondycji skóry i spowolnieniu procesów starzenia. W dermatologii estetycznej stosuje się preparaty i zabiegi na usuwanie zmarszczek, usuwanie znamion, itp. Często leczenie chorób skóry, takich jak trądzik pospolity, wymaga też wykonania zabiegów estetycznych w celu usunięcia blizn potrądzikowych lub przebarwień skóry. 

Dermatolog specjalizujący się w leczeniu chorób skóry może jednocześnie być specjalistą dermatologii estetycznej lub szeroko pojętej medycyny estetycznej.  Dermatochirurgia zajmuje się usuwaniem chirurgicznym lub laserowym zmian skórnych takich jak różne rodzaje znamion – naskórkowe i melanocytowe, naczyniowe, łojowe i potowe -włókniaki, kurzajki, kaszaki, i inne.