Zdrowa i piękna skóra

Plamy na skórze: skąd się biorą i co sygnalizują?

Redakcja Dermatolog.pl, 22 kwietnia 2015

Plamy na skórze

Kondycja skóry to bezcenny miernik naszego zdrowia. Jej prawidłowy wygląd jest uzależniony od właściwej pracy gruczołów wydzielniczych oraz przewodu pokarmowego, krwionośnego i nerwowego, a także wpływu czynników zewnętrznych. Sygnałem zaburzeń w organizmie mogą być rozmaite dolegliwości dermatologiczne, w tym plamy na skórze. Jak je właściwie interpretować?

plamy na skórze

Plamy wątrobowe

Są to duże obszary skóry zabarwione brązowawym pigmentem, które pojawiają się przeważnie na grzbiecie dłoni. Mimo że większości z nas kojarzą się one z podeszłym wiekiem, nie zawsze są efektem starzenia się skóry i występować mogą także u osób młodych. Plamy wątrobowe pojawiają się zwykle na skutek długotrwałego wystawienia naszej skóry na oddziaływanie promieni słonecznych, a także stosowania tabletek antykoncepcyjnych lub kortykosteroidów.

Bielactwo

Skóra osób cierpiących na to zaburzenie przypomina mozaikę, na którą składają się z jasne i ciemne plamy na skórze. Mlecznobiałe zmiany pojawiają się na skutek zanikania melanocytów, czyli komórek odpowiedzialnych za wytwarzanie pigmentu. Najczęściej występują one na twarzy, rękach oraz nogach. Przyczyny powstawania bielactwa nie zostały jednoznacznie określone. Najczęściej wiąże się je z zaburzeniami układu odpornościowego, który zaczyna wytwarzać przeciwciała uszkadzające melanocyty.

Siniaki

Do powstawania siniaków dochodzi wówczas, kiedy krew przedostaje się do tkanki łącznej przez tkankę uszkodzoną. Przeważnie dzieje się to w miejscu, które zostało mocno przygniecione lub uderzone. Wyjątek stanowią siniaki pod oczami, które tworzyć mogą się po uderzeniu w skroń lub czoło. Jeżeli siniaki utrzymują się na skórze dłużej niż tydzień, należy udać się do lekarza. Może to bowiem oznaczać zaburzenia w krzepliwości krwi.

Kępki żółte (żółtaki)

Te plamy na skórze przybierają postać grudek o żółtym zabarwieniu, które zwykle są zlokalizowane na powiekach. Nie są wyłącznie problemem estetycznym, lecz mogą stanowić sygnał podwyższonego poziomu tzw. „złego” cholesterolu. Nie wolno ich lekceważyć, gdyż wysokie stężenie lipidów we krwi może prowadzić do miażdżycy, a co za tym idzie – zawału serca.

Wybroczyny

Są to małe wynaczynienia krwi z naczyń włosowatych, które mają wielkość około 1-2 milimetrów. Zazwyczaj takie plamy na skórze przybierają kolor ciemnoczerwony lub fioletowy. Stanowią wynik przenikania naczyń krwionośnych lub drobnych tętniczek przez ścianę skóry. Ma to miejsce wówczas, gdy uszkodzona zostaje ściana naczynia lub gdy dochodzi do zaburzeń w procesie krzepnięcia, który jest odpowiedzialny za jej regenerację. Cechą charakterystyczną wybroczyn jest ich chwilowe blednięcie i zanikanie na skutek ucisku. Może je wywołać podnoszenie ciężkich przedmiotów (wybroczyny na ramionach) lub nasilony kaszel czy wymioty (wybroczyny na twarzy, zwłaszcza wokół oczu). Pojawienie się ich u dziecka powinno być wyraźnym sygnałem ostrzegawczym, gdyż mogą stanowić także objaw sepsy.

Pokrzywka

Objawia się białymi, wypukłymi pęcherzami, które są otoczone zaczerwienieniem. Z wyglądu przypominają zmiany powstające na skutek kontaktu skóry z pokrzywą. Dodatkowymi dolegliwościami może być pieczenie skóry oraz silny świąd, a czasem także tzw. obrzęk naczynioruchowy, który obejmuje powieki, ręce, stopy i genitalia. Wyróżnia się dwa główne rodzaje pokrzywki – pokrzywkę ostrą (dotyczy zmian skórnych, które pozostają na skórze nie dłużej niż 6 tygodni) oraz przewlekłą (w tym przypadku zmiany skórne utrzymują się powyżej 6 tygodni). Za występowanie zmian odpowiadają czynniki alergizujące (np. pożywienie, leki, kosmetyki, metale), jednak równie popularne są też pokrzywki niealergiczne (wywołane np. przez stres, wysiłek, zbyt wysokie lub niskie temperatury otoczenia).

Wysypka

Przeważnie objawia się nie tylko w postaci plam na skórze, ale także podwyższoną temperaturą ciała i ogólnym osłabieniem. Mogą ją wywoływać rozmaite schorzenia, m.in. alergia, atopowe zapalenie skóry, różyczka, półpasiec, a nawet zapalanie opon mózgowych. Dlatego wysypki w żadnym wypadku nie można ignorować, jednak nie ma też powodów, by od razu wpadać w panikę. Czasem niewielkie plamy mogą pojawić się na skutek ukąszenia owada lub przegrzania określonej partii ciała.

Oprócz tego, że od czasu do czasu można zaobserwować plamy na skórze, to niekiedy pojawiają się także inne zmiany kolorytu. Bladość może świadczyć o anemii lub niedoczynności tarczycy, zasinienie – o spadku stężenia hemoglobiny, a zażółcenie – o wirusowym zapaleniu wątroby. Skóra jest barometrem tego, co dzieje się w naszym organizmie. Dlatego uważnie ją obserwujemy, a w razie niepokojących objawów, nie zwlekajmy z wizytą u lekarza .

Powiązane artykuły

Napisz komentarz

Dodaj komentarz

Znajdź dermatologa na skróty

Dermatolog to lekarz specjalista, który zajmuję się w leczeniem skóry, włosów oraz paznokci. Dermatologia to dziedzina medycyny, którą możemy podzielić na dermatologię leczniczą oraz estetyczną. Dermatologia lecznicza, jak sama nazwa wskazuje, skupia się na leczeniu chorób skóry takich jak afta, łuszczyca, czerniak, łysienie, trądzik różowaty, i wiele innych. 

Dermatologia estetyczna skupia się na poprawie kondycji skóry i spowolnieniu procesów starzenia. W dermatologii estetycznej stosuje się preparaty i zabiegi na usuwanie zmarszczek, usuwanie znamion, itp. Często leczenie chorób skóry, takich jak trądzik pospolity, wymaga też wykonania zabiegów estetycznych w celu usunięcia blizn potrądzikowych lub przebarwień skóry. 

Dermatolog specjalizujący się w leczeniu chorób skóry może jednocześnie być specjalistą dermatologii estetycznej lub szeroko pojętej medycyny estetycznej.  Dermatochirurgia zajmuje się usuwaniem chirurgicznym lub laserowym zmian skórnych takich jak różne rodzaje znamion – naskórkowe i melanocytowe, naczyniowe, łojowe i potowe -włókniaki, kurzajki, kaszaki, i inne.